ใช้ผ้าทอพื้นบ้าน "ซีหลานคาปู" ของชนเผ่าถู่เจียที่เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้เป็นเส้นทางการเล่าเรื่อง เชื่อมโยงตำนานการกำเนิด การอพยพ และการสืบทอดประเพณีของชนเผ่าถู่เจียผ่านการร้องรำทำเพลง เป็นมหากาพย์ที่เล่าขานสืบต่อกันมานับพันปี
การเต้นรำประกอบด้วยการเต้นแบบดั้งเดิมของชาวทูเจีย เช่น การเต้นโบกมือและการเต้นกระดิ่งทอง ซึ่งผสมผสานความแข็งแกร่งและความอ่อนช้อยเข้าด้วยกัน ท่วงท่าที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาและพลังแห่งชาติพันธุ์
ช่วงเปิดงานจะมีหนุ่มสาวเชิญชวนเต้นระบำไป่โส่ว ซึ่งจะช่วยลดระยะห่างระหว่างเวทีกับผู้ชม และทำให้ทุกคนเข้าถึงบรรยากาศแบบถู่เจียได้อย่างรวดเร็ว