ใช้ผ้าทอพื้นบ้าน "ซีหลานคาปู" ของชนเผ่าทูเจียเป็นเส้นเรื่องหลัก เชื่อมโยงตำนานการกำเนิด การอพยพ และการสืบทอดวัฒนธรรมของชนเผ่าทูเจียผ่านการร้องรำทำเพลง เป็นมหากาพย์ที่เล่าขานสืบต่อกันมานับพันปี
การเต้นรำรวมถึงการเต้นรำแบบโบราณของชาวทูเจีย เช่น การเต้นโบกมือและการเต้นระฆังทอง ซึ่งผสมผสานความแข็งแกร่งและความอ่อนช้อยเข้าด้วยกัน ท่าทางเต็มไปด้วยชีวิตชีวาและพลังแห่งชาติพันธุ์
ช่วงเปิดงานมีอาเกอและเหยาเม่ยเชิญชวนเต้นรำระบำไป่โส่ว เพื่อลดระยะห่างระหว่างเวทีกับผู้ชม และเข้าถึงบรรยากาศของชาวถู่เจียได้อย่างรวดเร็ว