10 อันดับกิจกรรมน่าสนใจในต้าหนิง ปี 2026

ท็อป 4 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด ใน ชานซี

น้ำตกหูโข่ว

8.5

จี้เซียน · 45.6 กม. ห่างจาก ต้าหนิง

22746 รีวิว

น้ำตกหูโข่วแห่งแม่น้ำเหลืองมณฑลซานซีตั้งอยู่ในหุบเขาหลวงจิน-ส่านตอนกลางของแม่น้ำเหลือง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวฝั่งซานซีที่ใช้ชมน้ำตกหูโข่ว เมื่อแม่น้ำเหลืองไหลมาถึงที่นี่ ผิวน้ำก็แคบลงอย่างฉับพลันจากกว้างหลายร้อยเมตรเหลือเพียงหลายสิบเมตร สายน้ำพัดพาตะกอนทรายพลุ่งพล่านเทกระหน่ำลงมา ดูราวกับน้ำที่ถูกเทลงในหม้อขนาดยักษ์ ชื่อ "หูโข่ว" (ปากหม้อ) จึงเกิดขึ้นจากลักษณะเช่นนี้ ที่นี่เป็นน้ำตกสีเหลืองที่หาได้ยากบนแม่น้ำเหลือง คลื่นโคลนถาโถมสู่ท้องฟ้า เสียงดังกึกก้องดุจฟ้าผ่า ช่างยิ่งใหญ่ตระการตา สถานที่ท่องเที่ยวตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของน้ำตก ซึ่งเป็นฝั่งที่ต่ำกว่า นักท่องเที่ยวสามารถแหงนมองทัศนียภาพแบบพาโนรามาของแม่น้ำฮวงโหที่ไหลเชี่ยวลงมาได้ ด้านล่างของน้ำตกมีละอองน้ำฟุ้งกระจายและลอยขึ้นมา มองจากระยะไกลดูราวกับควันหรือเมฆ ก่อให้เกิดปรากฏการณ์มหัศจรรย์ที่เรียกว่า "ควันพุ่งจากผืนน้ำ" ในวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส แสงแดดส่องกระทบละอองน้ำจนเกิดเป็นสายรุ้งพาดผ่านผิวน้ำ ซึ่งถูกเรียกว่า "สายรุ้งเชื่อมฟ้า" ถ้ำมังกรภายในสถานที่ท่องเที่ยวเป็นถ้ำหินธรรมชาติ สามารถเดินลงตามบันไดหินเพื่อไปยังจุดชมวิวที่อยู่ใกล้น้ำตก การแหงนมองสายน้ำที่ไหลทะลักลงมาจากที่สูงถือเป็นจุดที่เหมาะที่สุดในการสัมผัสถึงพลังของน้ำตกในระยะใกล้ ร่องมังกรสิบลี้ที่อยู่ปลายน้ำของน้ำตกเป็นร่องลึกที่เกิดจากการกัดเซาะของแม่น้ำเป็นเวลานาน ในช่วงฤดูแล้งก้นร่องจะกว้างและราบเรียบ คนสมัยโบราณเคยอาศัยภูมิประเทศนี้ในการลากเรือผ่านไปตามริมฝั่ง ทิ้งไว้ซึ่งภาพอันเป็นเอกลักษณ์ของ "การล่องเรือบนบก" ถัดจากร่องน้ำลงไปคือภูเขาเหมิงเหมิน ซึ่งมีหินยักษ์สองก้อนกลางแม่น้ำแบ่งแม่น้ำฮวงโหออกเป็นสองสายแล้วกลับมารวมกันอีกครั้ง บนผนังหินมีการสลักอักษรจีนสี่ตัวที่แปลว่า "สยบกระแสน้ำเชี่ยว" น้ำตกหูกโข่วมีทัศนียภาพสี่ฤดูที่โดดเด่นแตกต่างกัน ในช่วงเดือนเมษายนถึงพฤษภาคมของทุกปี ดอกท้อบานสะพรั่ง น้ำแข็งละลาย เป็นช่วง "น้ำหลากดอกท้อเดือนสาม" ปริมาณน้ำอุดมสมบูรณ์ น้ำตกยิ่งใหญ่ตระการตาอย่างยิ่ง ตั้งแต่เดือนกันยายนถึงพฤศจิกายน อากาศฤดูใบไม้ร่วงสดใส ในละอองน้ำมักปรากฏรุ้งกินน้ำ เรียกกันว่า "ลมฤดูใบไม้ร่วงหูกโข่ว" ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงมีปริมาณน้ำมาก เสียงน้ำกระแทกดังกึกก้องดุจฟ้าผ่า จึงเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดในการชมน้ำตก ภาพน้ำตกหูกโข่วเคยถูกพิมพ์บนธนบัตรห้าสิบหยวนชุดที่สี่ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์คลาสสิกที่เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายของวัฒนธรรมแม่น้ำเหลือง

ท็อป 8 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด ใน ฉ่านซี

น้ําตกฮูโกว

8.3

4.6/5

18159 รีวิว

น้ําตกฮูโกวตั้งอยู่บนแม่น้ำหวงเหอในหุบเขา Qin Jin โดยมีมณฑลชานซีและส่านซีอยู่คนละฝั่งของแม่น้ำ แม่น้ำหวงเหอที่ไหลมาจากทางเหนือซึ่งมีความกว้างหลายร้อยเมตรได้แคบลงเหลือเพียงไม่กี่สิบเมตรก่อนจะตกลงสู่ร่องลึกที่มีความสูง 20-30 เมตร ทำให้ดูเหมือนกาน้ำขนาดใหญ่กำลังเทน้ำ จึงเป็นที่มาของชื่อ "ฮูโกว" เนื่องจากแม่น้ำพัดพาตะกอนจำนวนมากมาด้วย จึงเกิดเป็นภาพน้ำตกสีทองที่หาได้ยาก: คลื่นสีขุ่นไหลลงมาอย่างรุนแรง เสียงดังก้องเหมือนฟ้าร้องในหุบเขา ละอองน้ำที่กระเด็นขึ้นลอยอยู่เหนือหน้าผาไม่จางหาย เรียกว่า "ควันพวยพุ่งจากน้ำ" ในวันที่อากาศแจ่มใส แสงอาทิตย์ที่สาดส่องมักจะสร้างรุ้งกินน้ำเหนือน้ำตก เรียกว่า "รุ้งเล่นน้ำ" ละอองน้ำที่พัดมาปะทะหน้า อาจทำให้เปียกได้แม้ไม่มีลมหรือฝน นี่คือภาพอันน่าทึ่งของฮูโกวที่เรียกว่า "ฝนตกในวันแจ่มใส" น้ำตกหูโข่วถูกมองเป็นสัญลักษณ์ของ "วิญญาณแม่น้ำหวงเหอ" และจิตวิญญาณของชนชาติจีน ในปี 1938 กวีกวงเว่ยหรานข้ามแม่น้ำหวงเหอไปทางตะวันออกและได้สัมผัสกับคลื่นอันดุดันของน้ำตกหูโข่วและเสียงร้องของคนแจวเรือ จึงเกิดแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์ผลงาน นำไปสู่การประพันธ์เพลง "The Yellow River Cantata" ที่ยังคงขับร้องมาจนถึงทุกวันนี้ เรียงความชื่อเดียวกันของเหลียงเหิงถูกเลือกให้อยู่ในหนังสือเรียนภาษาจีนระดับมัธยมต้น ส่วนด้านหลังของธนบัตร 50 หยวนในชุดที่สี่ก็ใช้ภาพของน้ำตกแห่งนี้เป็นฉากหลัง หลายคนรู้จักน้ำตกนี้ครั้งแรกจากหนังสือเรียนและธนบัตร ก่อนจะเดินทางมาเห็นของจริงด้วยตาตนเอง ในอดีตเรือสินค้าที่มาถึงจุดนี้ต้องขึ้นบกและอ้อมน้ำตกเพื่อเดินทางต่อ ทิ้งไว้ซึ่งความทรงจำเก่าแก่ของการขนส่งที่เรียกว่า "การเดินเรือบนบก" ทิวทัศน์ที่นี่เปลี่ยนแปลงไปตามฤดูกาล: ในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ แผ่นน้ำแข็งในบริเวณต้นน้ำจะละลายและปริมาณน้ำจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก ซึ่งตรงกับช่วงที่ดอกพีชบานสะพรั่งทั้งสองฝั่งแม่น้ำ จึงเรียกกันว่า "น้ำท่วมดอกพีชเดือนมีนาคม"; ในช่วงกลางฤดูร้อนซึ่งเป็นฤดูฝน ปริมาณน้ำมีมากและคลื่นน้ำขุ่นจะซัดขึ้นสู่ท้องฟ้า; หลังจากสิ้นสุดฤดูฝนในฤดูใบไม้ร่วง น้ำจะมีปริมาณมากและคงที่ และมักจะมีรุ้งกินน้ำปรากฏขึ้นพร้อมกับลมฤดูใบไม้ร่วง จึงเรียกกันว่า "ลมฤดูใบไม้ร่วงที่หูโข่ว"; ในช่วงฤดูหนาวที่หนาวจัด แผ่นน้ำแข็งบนฝั่งแม่น้ำทั้งสองจะเรียงตัวเป็นชั้นๆ และน้ำที่ล้นจะแข็งตัวเป็นยอดน้ำแข็งคว่ำ ซึ่งใสสะอาดเมื่อถูกแสงแดดส่อง จึงเกิดเป็น "ยอดน้ำแข็งคว่ำ" ที่งดงามตระการตา จุดชมวิวฝั่งส่านซีทอดยาวไปตามยอดหน้าผาฝั่งตะวันตก เมื่อมองลงมาจากที่สูง จะเห็นทัศนียภาพอันน่าทึ่งของ "แม่น้ำเหลืองพันลี้ที่ไหลรวมลงสู่หม้อเดียว" ได้อย่างชัดเจน และยังสามารถมองเห็นร่องมังกรที่ทอดยาวกว่าสิบลี้อยู่ใต้น้ำตก ในช่วงที่น้ำมาก ละอองน้ำจะหนาแน่นมาก เสื้อผ้าจะเปียกชื้นอย่างรวดเร็ว อย่าลืมเตรียมอุปกรณ์ป้องกันสำหรับกล้องและโทรศัพท์มือถือ ทางเดินค่อนข้างลื่น ขณะเดินและถ่ายรูปควรระมัดระวังการก้าวเดินด้วย

อี้ฉวน · 47.1 กม. ห่างจาก ต้าหนิง

2026 Global 100 - ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด

สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้

10

150798 รีวิว

สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ (กองทัพทหารดินเผา) เป็นพิพิธภัณฑ์แหล่งโบราณคดีขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นบนแหล่งหลุมฝังศพบริวารของกองทัพทหารดินเผาแห่งราชวงศ์ฉิน หลุมฝังศพบริวารกลุ่มนี้ตั้งอยู่ห่างจากเนินดินฝังพระศพของสุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ไปทางทิศตะวันออกประมาณ 1.5 กิโลเมตร ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1974 ชาวนาในหมู่บ้านซีหยางขุดพบเศษรูปปั้นดินเผาโดยบังเอิญขณะขุดบ่อน้ำ หลังจากการสำรวจทางโบราณคดีจึงยืนยันได้ว่าเป็นหลุมหมายเลขหนึ่ง ต่อมาในปี ค.ศ. 1976 ได้ค้นพบหลุมหมายเลขสองและหลุมหมายเลขสามทางด้านทิศเหนือของหลุมหมายเลขหนึ่งตามลำดับ กองทัพใหญ่ที่หลับใหลมากว่าสองพันปีจึงได้ปรากฏสู่สายตาชาวโลกอีกครั้ง และการค้นพบกองทัพทหารดินเผาแห่งราชวงศ์ฉินยังได้รับการยกย่องว่าเป็น "หนึ่งในการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์โบราณคดีแห่งศตวรรษที่ 20" หลุมหมายเลข 1 เป็นกองทัพหลักในบรรดาหลุมรูปปั้นทั้งสามหลุม ทอดยาวจากทิศตะวันออกไปตะวันตกกว่าสองร้อยเมตร คาดว่ามีรูปปั้นดินเผาและม้าดินเผาฝังอยู่ประมาณหกพันชิ้น เมื่อยืนอยู่ริมหลุมและมองลงไป จะเห็นรูปปั้นนักรบสวมเกราะพร้อมรถศึกและม้าดินเผาจัดเรียงเป็นขบวนรบหันหน้าไปทางทิศตะวันออก เมื่อพิจารณาแต่ละรูปอย่างละเอียด รูปหน้า ทรงผม เครา และแม้แต่ท่าทางมือล้วนแตกต่างกันไป รูปปั้นดินเผาเดิมทีมีสีสันทั้งองค์ แต่เนื่องจากการเผาไฟและการฝังอยู่ใต้ดินเป็นเวลานาน ส่วนใหญ่จึงหลุดลอกและเปลี่ยนสี หลุมหมายเลข 2 มีผังเป็นรูปตัวแอล (ฉื่อจื่อ) จัดขบวนผสมระหว่างทหารหน้าไม้ ทหารม้า และทหารรถม้า รูปปั้นทหารคุกเข่ายิงหน้าไม้ที่มีสีหน้าสมจริงก็ขุดพบที่นี่ หลุมหมายเลข 3 มีขนาดเล็กกว่า รูปปั้นทหารเกียรติยศและรถศึกที่ขุดพบได้รับการสันนิษฐานจากนักวิชาการว่าเป็นกองบัญชาการที่ควบคุมกองทัพของหลุมหมายเลข 1 และหมายเลข 2 ซึ่งในสมัยโบราณเรียกว่า "กองบัญชาการทหาร" ดาบสำริด หอกสำริด หอก กลไกหน้าไม้ และหัวลูกศรจำนวนมากที่ขุดพบในหลุมเดียวกัน หลายชิ้นยังคงมีคมแหลมแม้ผ่านมากว่าสองพันปี แสดงให้เห็นถึงความประณีตของวิทยาการโลหะกรรมในสมัยราชวงศ์ฉิน สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้กับสุสานจักรพรรดิฉินสื่อหวงที่เชิงเขาหลีซานแต่เดิมเป็นสิ่งเดียวกัน หลังจากจักรพรรดิฉินสื่อหวงขึ้นครองราชย์เมื่อพระชนมายุ 13 พรรษาก็เริ่มสร้างสุสาน โดยเกณฑ์แรงงานหลายแสนคนตลอดช่วงเวลาดังกล่าว การก่อสร้างดำเนินต่อเนื่องกว่าสามสิบปี กองทัพทหารดินเผาแห่งราชวงศ์ฉินที่ใช้รูปปั้นแทนการฝังคนเป็นบริวารนั้น ก็คือกองกำลังพิทักษ์ใต้ดินที่คุ้มครองสุสานจักรพรรดิแห่งนี้ หากต้องการหลีกเลี่ยงฝูงชนขณะเที่ยวชม ลองเริ่มจากหลุมหมายเลขสาม หลุมหมายเลขสองก่อน แล้วค่อยไปสัมผัสความตระการตาของหลุมหมายเลขหนึ่งอย่างสบายใจในตอนท้าย หลังจากชมหลุมทหารดินเผาแล้ว ยังสามารถนั่งรถรับส่งของสถานที่ท่องเที่ยวไปยังสวนลี่ซานซึ่งเป็นที่ตั้งของสุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ได้ ภายในสวนมีหลุมทหารดินเผานักแสดง หลุมทหารดินเผาขุนนางพลเรือน และพิพิธภัณฑ์รถม้าสำริด รถม้าสำริดลงสีสองคันที่หล่อขึ้นตามสัดส่วนหนึ่งในสองของรถจริงมีรูปทรงประณีต งานตกแต่งทองและเงินเปล่งประกายงดงาม คุ้มค่าแก่การไปชมเป็นพิเศษ

2026 Asia 100 - ของที่เที่ยวเหมาะกับครอบครัว

พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์มณฑลส่านซี

9.5

4.8/5

35359 รีวิว

พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์มณฑลส่านซีเป็นพิพิธภัณฑ์สมัยใหม่ขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นหลังการปฏิรูปและเปิดประเทศของจีน เปิดอย่างเป็นทางการในปี 1991 อาคารพิพิธภัณฑ์ออกแบบโดยสถาปนิกจาง จิ้นชิว ใช้ผังอาคารสไตล์ราชวงศ์ถังแบบ "ศาลากลางและหอสูงสี่มุม" สมมาตรตามแกนกลาง ลำดับหลักรองชัดเจน ในปี 2016 ได้รับคัดเลือกให้อยู่ในรายชื่อ "มรดกสถาปัตยกรรมจีนคริสต์ศตวรรษที่ 20" รุ่นแรก ส่านซีเคยเป็นศูนย์กลางการเมืองของราชวงศ์โจว ฉิน ฮั่น และถัง โบราณวัตถุในพิพิธภัณฑ์ครอบคลุมประวัติศาสตร์กว่าล้านปี ครอบคลุมเครื่องสำริดสมัยราชวงศ์ซางและโจว ตุ๊กตาดินเผาต่างยุคสมัย เครื่องเงินและทองสมัยฮั่นและถัง ภาพจิตรกรรมฝาผนังสุสานราชวงศ์ถัง และอื่นๆ รวมจำนวนกว่าล้านชิ้น นิทรรศการถาวร "อารยธรรมโบราณส่านซี" ใช้ลำดับเวลเป็นแกนหลัก แบ่งเป็นสามห้องจัดแสดงนำเสนอกระบวนการทางประวัติศาสตร์ตั้งแต่ชาวหลานเถียนยุคก่อนประวัติศาสตร์จนถึงก่อนสงครามฝิ่น โดยเน้นสี่ช่วงคือราชวงศ์โจว ฉิน ฮั่น และถัง ทั้งสองด้านตะวันออกและตะวันตกของโถงกลางมีนิทรรศการเฉพาะเรื่อง ด้านตะวันตกคือ "สมบัติหลงเหลือแห่งราชวงศ์ถังถังใหญ่——นิทรรศการโบราณวัตถุที่ขุดพบจากคลังสมบัติหมู่บ้านเหอเจียชุน" จัดแสดงเครื่องเงินและทองชั้นเลิศสมัยราชวงศ์ถังตอนต้น ด้านตะวันออกคือ "หอสมบัติจิตรกรรมฝาผนังราชวงศ์ถัง" จัดแสดงจิตรกรรมฝาผนังของจริงที่ลอกออกจากสุสานราชวงศ์ถัง หัวข้อครอบคลุมบุคคล สถาปัตยกรรม ทหารรักษาพระองค์ และอื่นๆ เป็นประเภทโบราณวัตถุที่มีเอกลักษณ์เฉพาะของพิพิธภัณฑ์ ในบรรดาโบราณวัตถุจำนวนมาก มีหลายชิ้นที่โดดเด่นเป็นพิเศษ ถ้วยหินโมราแกะสลักหัวสัตว์ประดับทองคำมาจากคลังสมบัติหมู่บ้านเหอเจียชุน แกะสลักจากหินโมราลายเส้นทั้งก้อนเป็นรูปหัวสัตว์เขางอ คล้ายกับถ้วยเขารีตันจากเอเชียกลาง เป็นหนึ่งในโบราณวัตถุรุ่นแรกที่ห้ามนำออกนอกประเทศเพื่อจัดแสดง ตุ๊กตาอูฐสามสีบรรทุกนักดนตรีจำลองฉากที่นักดนตรีบรรเลงและนักร้องแสดงบนหลังอูฐอย่างมีชีวิตชีวา สีเคลือบสดใส สีหน้าของบุคคลแต่ละคนแตกต่างกัน ตราประทับของจักรพรรดินีทำจากหยกขาวเนื้อเนียนจากเหอเถียนสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก แกะสลักเป็นรูปมังกรฉือหูบนยอด เป็นตราหยกของจักรพรรดินีสมัยราชวงศ์ฮั่นของจริงที่ค้นพบจนถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ หม้อเงินปิดทองลายม้าฟ้อนรำคาบถ้วย หม้อพอร์ซเลนเซลาดอนหูยกแบบเทกลับ และถ้วยเคลือบดำลายหยดน้ำมัน ต่างก็มีเอกลักษณ์เฉพาะ เครื่องเงินและทองที่ขุดพบจากคลังสมบัติหมู่บ้านเหอเจียชุนจัดแสดงรวมกันในห้องนิทรรศการเฉพาะเรื่อง เป็นจุดสำคัญในการเข้าชม แนะนำให้เผื่อเวลาไว้ชมอย่างละเอียด

วัดดงเยว

5.5

ผู่เซียน · 33.2 กม. ห่างจาก ต้าหนิง

149 รีวิว

วัดตงเยว่ตั้งอยู่บนยอดเขาไป๋ซาน ห่างจากเทศมณฑลผู่ มณฑลซานซีไปทางตะวันออก 2 กิโลเมตร บนภูเขามีต้นไซเปรสที่อุดมสมบูรณ์และเขียวชอุ่มตลอดทั้งปี ดังนั้นจึงเรียกกันทั่วไปว่าวัดไป๋ซาน วัดมีขนาดใหญ่และมีรูปแบบที่สมบูรณ์ รวมถึงประตูภูเขา, ห้องโถงหลิงเซียว, เลอลู, หอประชุม, ศาลาเซียนถิง, ห้องโถงพระราชวังตงเยว่, วัดโฮตู, วัดนอเทรอดาม, พระราชวังชิงซู, วัดกสิติการ์ภา, นรก, หอคอยหัวมุม และ บริเวณโดยรอบมีอาคารมากกว่า 60 หลัง รวมทั้งทางเดินและทางเดิน ไม่ทราบปีก่อตั้ง แต่มีอยู่ในปีที่ห้าของจินไท่เหอ (1205) อาคารสไตล์พระราชวังแห่งนี้ เช่นเดียวกับวัด Dongyue ในสถานที่ที่มีชื่อเสียงอื่นๆ ถือเป็นพระราชวังแบบดั้งเดิมของจักรพรรดิ Dongyue Huang Feihu วัดตงหยูมีเอกลักษณ์ในการออกแบบ โดยมีตัวหลักที่โดดเด่น สมมาตรซ้ายและขวา มีศาลาและชานชาลาประปราย ทางเดินสองชั้น และป้อมปราการสูงตระหง่านสี่ป้อมในลานวัด ใกล้กับด้านนอกของวัด วัด Mengjue, หอคอย Taiwei, วัด Huachi และเจดีย์ Bifeng ตั้งอยู่บนยอดเขา ภูเขาถูกปกคลุมไปด้วยต้นสนสีเขียวและต้นไซเปรส และสีดำที่สูงตระหง่านทำให้วัดตงหยูสวยงามอย่างยิ่ง

2026 Asia 100 - ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุด

ถ้ำหลงเหมิน

8.9

62371 รีวิว

ถ้ำหลงเหมินตั้งอยู่ทางชานเมืองทิศใต้ของเมืองลั่วหยาง มณฑลเหอหนาน บนหน้าผาสองฝั่งแม่น้ำอีเหอ เป็นหนึ่งในสามคลังสมบัติศิลปะถ้ำหินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของจีน และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมในปี ค.ศ. 2000 ถ้ำหินเริ่มขุดเจาะในสมัยที่จักรพรรดิเสี้ยวเหวินแห่งราชวงศ์เป่ยเว่ยย้ายเมืองหลวงมายังลั่วหยาง หลังจากนั้นได้มีการก่อสร้างต่อเนื่องผ่านยุคราชวงศ์ตงเว่ย ซีเว่ย เป่ยฉี สุย และถัง โดยส่วนใหญ่ของถ้ำและรูปเคารพที่หลงเหลืออยู่เป็นผลงานจากสมัยราชวงศ์เป่ยเว่ยและราชวงศ์ถัง ปัจจุบันมีถ้ำและคูหาหลงเหลืออยู่กว่าสองพันแห่ง มีรูปเคารพกว่าหนึ่งแสนองค์ และมีจารึกบนแผ่นศิลาจำนวนมาก ถือเป็นตัวแทนที่สำคัญของศิลปะการแกะสลักหินของจีน สถานที่ท่องเที่ยวแห่งนี้แบ่งออกเป็นสองส่วนคือฝั่งตะวันตกและฝั่งตะวันออกโดยมีแม่น้ำอีเหอเป็นเส้นแบ่ง ถ้ำหินฝั่งตะวันตกเป็นส่วนที่เป็นหัวใจสำคัญ ขุดเจาะตั้งแต่สมัยราชวงศ์เหนือจนถึงสมัยราชวงศ์สุยและถัง ถ้ำที่มีชื่อเสียงได้แก่ ถ้ำกูหยาง ถ้ำปินหยาง ถ้ำดอกบัว ถ้ำหมื่นพระพุทธรูป และวัดเฟิ่งเซียน พระพุทธรูปไวโรจนะขนาดใหญ่ในวัดเฟิ่งเซียนมีความสูงรวมประมาณ 17 เมตร เป็นพระพุทธรูปที่มีขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในถ้ำหลงเหมิน พระพักตร์ดูสง่างามและสงบ มีรอยยิ้มจางๆ เล่ากันว่าแกะสลักโดยใช้พระพักตร์ของพระนางบูเช็กเทียนเป็นต้นแบบ จึงได้รับฉายาว่า "โมนาลิซาแห่งตะวันออก" ผนังด้านในของถ้ำหมื่นพระพุทธรูปเต็มไปด้วยพระพุทธรูปองค์เล็กๆ ประมาณ 15,000 องค์ แต่ละองค์สูงเพียงไม่กี่เซนติเมตร เรียงรายอย่างเป็นระเบียบและมีฝีมือประณีต ถ้ำกูหยางเป็นถ้ำที่เก่าแก่ที่สุดในหลงเหมิน จารึกบนรูปเคารพภายในถ้ำมีลายมือพู่กันที่งดงาม โดย "ยี่สิบผลงานแห่งหลงเหมิน" (Longmen Twenty Pieces) ที่คัดเลือกมานั้นถือเป็นตัวแทนของอักษรเว่ยเป่ย ถ้ำปินหยางแบ่งออกเป็นถ้ำใต้ กลาง และเหนือ ใช้เวลาก่อสร้างกว่า 20 ปี ภาพนูนต่ำรูปจักรพรรดิและจักรพรรดินีถวายสักการะพระพุทธเจ้าที่เคยประดิษฐานอยู่เดิมถูกขโมยและสูญหายไปต่างประเทศในช่วงทศวรรษ 1930 ภายในถ้ำปินหยางฝั่งเหนือมีพระพุทธรูปองค์หนึ่งที่มีท่าทางเป็นเอกลักษณ์ นิ้วชี้และนิ้วกลางของมือขวาชูขึ้น คล้ายกับท่า "ชูสองนิ้ว" ในสมัยใหม่ ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นมุทราทางพุทธศาสนาอย่างหนึ่ง และเคยกลายเป็นประเด็นร้อนบนโลกออนไลน์ ถ้ำหินฝั่งตะวันออกส่วนใหญ่เป็นผลงานสมัยราชวงศ์ถัง แม้จะมีขนาดไม่ใหญ่เท่าฝั่งตะวันตก แต่สามารถมองเห็นทัศนียภาพโดยรวมของฝั่งตะวันตกจากฝั่งตรงข้ามได้ในมุมที่แตกต่างกัน โดยเฉพาะภาพมุมกว้างของพระพุทธรูปไวโรจนะ สถานที่ท่องเที่ยวแห่งนี้ยังรวมถึงวัดเซียงซานและสุสานของไป๋จวีอี้ (ไป๋หยวน) กวีสมัยราชวงศ์ถัง ไป๋จวีอี้เคยพำนักอยู่ที่ลั่วหยางในช่วงบั้นปลายชีวิต และเคยยกย่องว่า "ในบรรดาความงดงามของภูเขาและสายน้ำที่ล้อมรอบลั่วหยางทั้งสี่ทิศ หลงเหมินถือเป็นอันดับหนึ่ง" ในการเยี่ยมชม สามารถเดินตามเส้นทางฝั่งตะวันตก—ฝั่งตะวันออก—วัดเซียงซาน—ไป๋หยวนได้เลย โดยเดินไปตามลำดับโดยไม่ต้องย้อนกลับ ถ้ำหินฝั่งตะวันตกมีเนื้อหาหนาแน่น แนะนำให้เผื่อเวลาไว้ให้เพียงพอสำหรับการชมอย่างละเอียด ส่วนฝั่งตะวันออกค่อนข้างเงียบสงบ เหมาะสำหรับการเดินชมคร่าวๆ และมองทิวทัศน์จากฝั่งตรงข้ามเมื่อมีกำลังกายจำกัด

จีน · ลั่วหยาง

2026 Global 100 - กิจกรรมยามค่ำคืน

ป้อมปราการแห่งซีอาน

8.8

4.6/5

63068 รีวิว

ป้อมปราการแห่งซีอาน หรือที่เรียกอีกชื่อว่ากำแพงเมืองสมัยราชวงศ์หมิงแห่งซีอาน เป็นระบบป้องกันเมืองโบราณที่ล้อมรอบเมืองเก่าซีอานในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง ตัวกำแพงเมืองที่ยังคงอยู่ในปัจจุบันสร้างขึ้นในสมัยรัชศกหงอู่แห่งราชวงศ์หมิง โดยขยายต่อเติมจากราชวังหลวงแห่งฉางอานในสมัยราชวงศ์สุยและถัง หลังจากนั้นได้รับการบูรณะซ่อมแซมหลายครั้ง และยังคงอยู่ในสภาพสมบูรณ์จนถึงทุกวันนี้ ผังของกำแพงเมืองมีลักษณะใกล้เคียงสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีความยาวรอบประมาณ 14 กิโลเมตร พื้นที่ที่ล้อมรอบอยู่ภายในคือเมืองเก่าซีอาน ตัวกำแพงมีความสูงประมาณ 12 เมตร ฐานกว้างประมาณ 15 ถึง 18 เมตร ด้านบนกว้างประมาณ 12 ถึง 14 เมตร พื้นด้านบนกำแพงกว้างและราบเรียบ สามารถขี่จักรยานหรือเดินเล่นบนนั้นเพื่อชมทิวทัศน์ทั้งภายในและภายนอกเมืองได้ ระบบป้องกันของกำแพงเมืองประกอบด้วยตัวกำแพง ประตูเมือง กำแพงล้อมประตู หอสังเกตการณ์ หอมุม และคูเมือง ตามแนวผนังด้านนอกของกำแพงมีหอสังเกตการณ์สร้างอยู่เกือบร้อยแห่ง แต่ละแห่งมีระยะห่างประมาณ 120 เมตร ซึ่งอยู่ในระยะยิงธนูพอดี สะท้อนถึงภูมิปัญญาการป้องกันในยุคอาวุธเย็น ที่มุมทั้งสี่มีหอมุมมุมละหนึ่งแห่ง โดยหอมุมมุมทิศตะวันตกเฉียงใต้มีลักษณะกลม แตกต่างอย่างชัดเจนจากหอมุมอีกสามแห่งที่เป็นสี่เหลี่ยม รูปแบบอันเป็นเอกลักษณ์นี้หาได้ยากในกำแพงเมืองโบราณที่ยังคงหลงเหลืออยู่ ด้านนอกกำแพงมีคูเมืองล้อมรอบทั้งเมือง ซึ่งร่วมกับกำแพงเมืองก่อให้เกิดผังการป้องกันที่สมบูรณ์ ปัจจุบันกำแพงเมืองมีประตูเมือง 18 แห่ง โดยประตูหย่งหนิง (ประตูใต้) ประตูอันติ้ง (ประตูตะวันตก) ประตูอันหย่วน (ประตูเหนือ) และประตูฉางเล่อ (ประตูตะวันออก) เป็นประตูหลักสี่แห่งที่สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิง ประตูหลักแต่ละแห่งมีหอประตูสามชั้น ได้แก่ หอประตูน้ำ หอธนู และหอประตูหลัก ก่อให้เกิดผังกำแพงล้อมประตูที่มีการป้องกันเป็นชั้น ๆ ประตูหย่งหนิงเป็นประตูที่ถูกใช้งานต่อเนื่องยาวนานที่สุดในบรรดาประตูเมือง มีประวัติย้อนไปถึงสมัยราชวงศ์สุย และเป็นประตูที่ยังคงรักษารูปแบบไว้ได้ค่อนข้างสมบูรณ์ที่สุดในปัจจุบัน ช่วงกำแพงเมืองบริเวณประตูหานกวงมีซากราชวังหลวงสมัยราชวงศ์สุยและถังห่อหุ้มอยู่ภายใน มีการจัดแสดงซากโบราณสถาน ทำให้สามารถสัมผัสถึงการทับซ้อนทางประวัติศาสตร์กว่าพันปีของกำแพงเมืองได้อย่างชัดเจน การขี่จักรยานรอบเมืองหนึ่งรอบบนกำแพงเมืองเป็นวิธีการสัมผัสประสบการณ์ที่ได้รับความนิยมอย่างมาก ใช้เวลาทั้งหมดประมาณหนึ่งชั่วโมงครึ่งถึงสองชั่วโมง การขึ้นไปบนกำแพงเมืองในช่วงเย็นสามารถชื่นชมทัศนียภาพสถาปัตยกรรมดั้งเดิมภายในเมืองและเส้นขอบฟ้าของเมืองสมัยใหม่ภายนอกเมืองได้ในเวลาเดียวกัน กำแพงเมืองและคูเมืองภายใต้แสงอาทิตย์อัสดงตัดกันอย่างงดงามกลมกลืน

2026 Asia 100 - ของที่เที่ยวเหมาะกับครอบครัว

พิพิธภัณฑ์วัดจิน

8.7

4.8/5

20990 รีวิว

พิพิธภัณฑ์วัดจินตั้งอยู่เชิงเขาซวนเวิง ริมฝั่งแม่น้ำจิน เป็นศาลบรรพบุรุษที่สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงถังซูยฺหวี ขุนนางผู้ก่อตั้งรัฐจิน และยังเป็นสวนพระราชพิธีบวงสรวงโบราณที่ยังหลงเหลืออยู่ค่อนข้างเก่าแก่ของจีน มีคำกล่าวว่า "ไม่ไปวัดจิน ถือว่ามาไท่หยวนโดยเปล่าประโยชน์" ภายในพิพิธภัณฑ์มีสิ่งก่อสร้างโบราณเรียงรายตามแนวแกนกลางตามลำดับ โดยศาลถวายเครื่องสักการะ สะพานยฺหวีเจ่าฟēยเหลียง และศาลพระแม่เจ้าถือเป็น "สามสมบัติ" ส่วนต้นไซเปรสโจว น้ำพุหนานเหล่า และรูปปั้นนางกำนัลดินเผาสมัยราชวงศ์ซ่งถือเป็น "สามสุดยอด" ซึ่งเป็นจุดชมไฮไลต์หลักในการเที่ยวชม "ซานเป่า" ตั้งอยู่บนแนวแกนกลาง สามารถเที่ยวชมพร้อมกันได้ ศาลาถวายเครื่องสักการะเป็นสถานที่วางเครื่องเซ่นไหว้บูชา รอบศาลาใช้ราวลูกกรงแทนผนัง โปร่งลมและสว่าง โครงสร้างคานเรียบง่ายและเบา สะพานปลาและบ่อบินอยู่ทางทิศตะวันตกของศาลาถวายเครื่องสักการะ เป็นสะพานโบราณรูปกากบาททอดข้ามสระน้ำสี่เหลี่ยม รูปทรงคล้ายสะพานลอยสมัยใหม่ รูปแบบสะพานเช่นนี้หาได้ยากยิ่งในหมู่สิ่งก่อสร้างโบราณที่ยังหลงเหลืออยู่ ปลายด้านตะวันตกของสะพานเชื่อมกับศาลาแม่พระธรณี ศาลาแม่พระธรณีเป็นสิ่งก่อสร้างที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงอยู่ในพิพิธภัณฑ์ เสาริมระเบียงหน้าศาลามีมังกรแกะสลักไม้พันอยู่ เป็นมังกรไม้พันเสาที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่หลงเหลืออยู่ ภายในศาลาใช้วิธีลดเสาในการก่อสร้าง ทำให้พื้นที่ภายในกว้างขวาง ภายในประดิษฐานรูปปั้นปั้นสีสมัยราชวงศ์ซ่งหลายสิบองค์ รูปปั้นหลักคือแม่พระธรณีประทับนั่งอยู่ในแท่นบูชา ส่วนบริวารอื่นๆ เรียงรายอยู่สองข้าง มีสีหน้าท่าทางแตกต่างกันไป หนึ่งในนั้นคือรูปปั้นนางกำนัลที่ครึ่งหน้าด้านหนึ่งยิ้มแย้ม อีกครึ่งหน้าด้านหนึ่งเศร้าหมอง ถ่ายทอดอารมณ์ได้อย่างมีชีวิตชีวาและน่าประทับใจ โดยมีศาลาแม่พระธรณีเป็นศูนย์กลาง ยังสามารถตามหาสุดยอดทั้งสามได้ ต้นไซเปรสโจวตั้งอยู่ทางทิศเหนือของศาลาแม่พระธรณี เล่ากันว่าปลูกในสมัยราชวงศ์โจวตะวันตก ลำต้นเอนไปทางทิศใต้ดุจมังกรนอนหลับ ให้ความรู้สึกโบราณเก่าแก่ น้ำพุหนานเหล่าตั้งอยู่ทางทิศใต้ของศาลาแม่พระธรณี เป็นต้นกำเนิดหลักของแม่น้ำจิน ภายในพิพิธภัณฑ์ยังมีศิลาจารึก "จารึกวัดจินและบทนำ" ที่จักรพรรดิถังไท่จงหลี่ซื่อหมินทรงเขียนและทรงลายพระหัตถ์เอง ตัวอักษรบนศิลาจารึกเป็นอักษรสิงห์ที่ทรงพลัง ทางทิศใต้มีวัดสือฟางเฟิ่งเซิ่งฉาน เล่ากันว่าเดิมเป็นวิลล่าของแม่ทัพใหญ่เว่ยฉือกงแห่งราชวงศ์ถัง ในลานฝูถู เจดีย์เช่อลี่เซิงเซิงสามารถขึ้นไปชมทิวทัศน์ไกลได้ งานวัดจินสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ เวทีละครโบราณสุยจิ้งไถในพิพิธภัณฑ์เป็นสถานที่จัดกิจกรรมสำคัญในช่วงงานวัด

จีน · ไท่หยวน

ท็อป 5 สถานที่ท่องเที่ยวที่ผู้เดินทางทั่วโลกเลือก ใน ซีอาน

พระราชวังหัวชิง

8.7

4.6/5

33816 รีวิว

พระราชวังหัวชิงตั้งอยู่ห่างจากเมืองซีอานไปทางตะวันออก 30 กิโลเมตร ติดกับสุสานทหารดินเผา ด้วยแหล่งน้ำพุร้อนที่คงอยู่มาตั้งแต่โบราณและเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์มากมาย ทำให้ที่นี่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมสมัยราชวงศ์ถังที่มีชื่อเสียงระดับโลก [ความงามภายในพระราชวัง] ▲พระราชวังหัวชิงมีประวัติศาสตร์อันยาวนาน จักรพรรดิราชวงศ์โจว ฉิน ฮั่น สุย และถัง ได้สร้างพระราชวังและอุทยานส่วนพระองค์ที่นี่ ภายในพระราชวังเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์แหล่งโบราณคดีบ่อน้ำพุร้อนหลวงสมัยราชวงศ์ถัง, พิพิธภัณฑ์แหล่งโบราณคดีบ่อน้ำพุร้อนหลวงสมัยราชวงศ์ถัง, สถานที่เกิดเหตุการณ์ซีอาน – ห้องโถงห้าห้อง, สถานที่ท่องเที่ยวทะเลสาบจิ่วหลงและทะเลสาบฝูหรง, พิพิธภัณฑ์แหล่งโบราณคดีสวนแพร์สมัยราชวงศ์ถัง และอาคารสำคัญต่างๆ เช่น ตำหนักเฟยซวง, ตำหนักว่านโซ่ว, ตำหนักฉางเซิง, สวนหวน และตำหนักอวี่หวัง ▲ศิลาจารึก "บทสรรเสริญน้ำพุร้อน" น้ำพุร้อนลี่ซานได้รับการพัฒนาและใช้ประโยชน์ตั้งแต่ยุคโบราณ และเป็นที่โปรดปรานของจักรพรรดิในราชวงศ์ต่างๆ จึงได้รับสมญานามว่า "น้ำพุร้อนหลวงอันดับหนึ่งของโลก" ชาวบ้านเจียงจ้ายเริ่มใช้น้ำพุร้อนลี่ซานตั้งแต่สมัยวัฒนธรรมหยางเชาเมื่อ 6,000 ปีก่อน น้ำพุร้อนลี่ซานที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานนี้สะท้อนถึงความลึกซึ้งทางวัฒนธรรม และเป็นส่วนสำคัญที่ขาดไม่ได้ในประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของชนชาติจีน แผ่นศิลาจารึก "บทสรรเสริญน้ำพุร้อน" ภายในสถานที่ท่องเที่ยวแห่งนี้มีความสูง 154 เซนติเมตร กว้าง 72 เซนติเมตร หนา 19 เซนติเมตร หัวเสาเป็นรูปมังกรประดับ ฐานเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมคางหมู ศิลาจารึกนี้ถูกสลักโดยหยวนฉาง ผู้ว่าราชการจังหวัดหย่งแห่งราชวงศ์เว่ยเหนือ ข้อความบนศิลาจารึกกล่าวว่า "น้ำพุร้อนคือยาธรรมชาติจากสวรรค์ แพทย์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งสากลโลก ผู้คนจากเมืองต่างๆ และผู้ป่วยที่ทุกข์ทรมาน ล้วนเดินทางมาที่นี่ด้วยความหวัง เพื่อรักษาความเจ็บป่วยด้วยน้ำศักดิ์สิทธิ์" ศิลาจารึกนี้เป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่เป็นลายลักษณ์อักษรที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงเหลืออยู่ในพระราชวังหัวชิง ▲พิพิธภัณฑ์แหล่งน้ำพุร้อนถังหยู่ ที่นี่คือสถานที่ตั้งของอ่างอาบน้ำที่ถูกบรรยายใน "ลำนำโศกนิรันดร์" ซึ่งเป็นฉากที่หยางกุ้ยเฟียออกมาจากการอาบน้ำ หลังจากการก่อกบฏอันลู่ซาน สิ่งก่อสร้างเดิมเหลือรอดมาเพียงน้อยนิด ในปี 1982 เมื่อรัฐบาลอำเภอลินถงกำลังสร้าง "ศาลาหยางกุ้ยเฟีย" ก็ได้ค้นพบซากอ่างอาบน้ำสมัยถังโดยบังเอิญ หลังจากขุดค้นและบูรณะแล้ว จึงได้สร้างเป็นพิพิธภัณฑ์ซากอ่างอาบน้ำหลวงแห่งพระราชวังหัวชิงสมัยถัง อ่างน้ำนี้มีขนาดเล็กกระทัดรัด ออกแบบมาเป็นพิเศษ มีความยาวจากตะวันออกถึงตะวันตก 3.6 เมตร ความกว้างจากเหนือถึงใต้ 2.9 เมตร รูปร่างคล้ายวงรี ผนังอ่างสร้างจากหินชนวนสีเขียวทั้งหมด โครงสร้างอ่างน้ำแบ่งเป็นสองชั้น สร้างจากหินแกะสลัก 18 ชุด ภายในอ่างมีแผ่นหินยาวสำหรับหยางกุ้ยเฟียใช้ขณะอาบน้ำโดยเฉพาะ มีลวดลายตัวอักษร "หยาง" แกะสลักไว้ ที่ก้นอ่างตรงกลางมีช่องทางน้ำเข้าเส้นผ่านศูนย์กลาง 10 เซนติเมตร ที่นี่ยังพบฐานดอกบัวสลักจากหินอ่อนสีขาว ด้านบนของฐานต่อกับหัวฉีด ด้านล่างต่อกับท่อดินเผาที่เชื่อมกับแหล่งน้ำหลัก น้ำพุร้อนจะถูกดันขึ้นมาตามท่อโดยแรงดันธรรมชาติและกระจายออกมาจากหัวฉีดรูปดอกบัว ละอองน้ำที่กระจายออกมานี้ไม่ต่างจากการอาบน้ำแบบฝักบัวในปัจจุบัน ทางตะวันออกของอ่างหยางกุ้ยเฟียติดกับอ่างอาบน้ำหลวงของจักรพรรดิถังเสวียนจงโดยเฉพาะ สมัยถังมีหอเก้ามังกรสร้างอยู่เหนืออ่างนี้ ด้านนอกหอมีมังกรเก้าตัวสลักจากหินอ่อนพ่นน้ำออกมา อ่างนี้มีรูปร่างคล้ายดอกบัวอย่างสมจริง จึงมีอีกชื่อว่า "อ่างดอกบัว" ▲สถานที่เกิดเหตุการณ์ซีอาน ห้องโถงห้าห้องที่พระราชวังหัวชิงซึ่งเป็นสถานที่เกิดเหตุการณ์ซีอาน เป็นสถานที่ที่เกิดเหตุการณ์ซีอานขึ้นในสมัยนั้น จนถึงทุกวันนี้ หน้าต่างกระจกและผนังของห้องโถงห้าห้องที่เกิดเหตุการณ์ซีอานยังคงมีรอยกระสุนจากการต่อสู้ที่เกิดขึ้นระหว่างการทวงถามด้วยอาวุธ โต๊ะ เก้าอี้ เตียง โซฟา ชุดน้ำชา เตาผิง พรม โทรศัพท์ และอื่นๆ ที่ใช้ในห้องทำงานแต่ละห้อง ถูกจัดวางเลียนแบบตามสภาพเดิมทั้งหมด เหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์: ▲เล่นไฟกับเจ้าฟ้า ในปี 779 ก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าจิวแห่งราชวงศ์โจวได้พบนางงามชื่อเปาซื่อ แต่เธอไม่เคยยิ้มเลยตลอดทั้งวัน เพื่อแก้ปัญหานี้ พระเจ้าจิวจึงปรึกษากับขุนนางโกะสือฝู่และคิดแผนการอันแยบยล โดยการจุดไฟสัญญาณบนหอสังเกตการณ์ที่พระราชวังหัวชิง สถานที่ท่องเที่ยว เหล่าขุนศึกทั่วแผ่นดินต่างมองเห็นไฟสัญญาณจึงรีบนำทหารไปช่วยเหลือ แต่พระเจ้าหยูกลับบอกกับเหล่าเจ้าผู้ครองแคว้นว่า "จุดไฟสัญญาณเพื่อให้พระมเหสีทรงพระสรวล" ทำให้พระนางเปาซือทรงพระสรวลอย่างมาก เหล่าเจ้าผู้ครองแคว้นต่างมาด้วยความกล้าหาญ แต่กลับไปด้วยความโกรธแค้น เมื่อชนเผ่าเคี่ยนหยงเห็นว่าพระเจ้าหยูโง่เขลาและไร้คุณธรรม ประชาชนต่างละทิ้ง จึงฉวยโอกาสนำทัพเข้าโจมตี เมื่อข้าศึกมาถึงเชิงเขา พระเจ้าหยูแห่งโจวจึงรีบจุดไฟสัญญาณเรียกกำลังพล แต่ไม่มีเจ้าผู้ครองนครใดยกทัพมาช่วย เหอหวางพาเปาซือหลบหนีไปถึงเขาหลีซานต่อมา พระองค์ถูกลอบปลงพระชนม์โดยชนเผ่า Quan Rong ทิ้งไว้แต่ตำนานประวัติศาสตร์ที่ว่า "ยิ้มหนึ่งครั้งมีค่าพันทอง" "ยิ้มหนึ่งครั้งเสียแผ่นดิน" และ "จุดไฟสัญญาณหลอกขุนนาง" และหอสังเกตการณ์ไฟในพระราชวังหัวชิงแห่งนี้ก็ตั้งตระหง่านอยู่ที่ความสูง 913.6 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลเขาหลีซานพระราชวังหัวชิงบนยอดเขาซีซิ่วหลิงที่ 1 - หอสังเกตการณ์ไฟ ซูตงพัวเขียนบทกวีที่ภูเขาหลี น้ำพุร้อนลี่ซานในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือช่วงปีเจียโย่ว หลังจากได้รับการบูรณะอย่างประณีตโดยหลิวจื่อหยงและคณะ ก็งดงามจนยากจะบรรยาย ดึงดูดนักท่องเที่ยวจากทุกสารทิศให้หลั่งไหลมาเยือน เพื่อร่ายบทกวีและร้อยกรองแสดงอารมณ์ความรู้สึกและรำลึกถึงอดีต ในบรรดาบทกวีและคำประพันธ์อันมากมายนับไม่ถ้วนนี้ งานชิ้นเอกอย่าง "ภาพราตรีของท่านหญิงกั๋ว" และ "ลี่ซาน" ที่ซูชื่อยอดกวีผู้เริ่มสร้างชื่อในวงการได้ประพันธ์ขึ้นระหว่างเยือนลี่ซานนั้น โดดเด่นเป็นสง่า เหตุการณ์ซีอาน เหตุการณ์ซีอาน หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เหตุการณ์ 12 ธันวาคม" เป็นการก่อรัฐประหารโดยจาง เสฺวเหลียง และหยาง หูเฉิง ที่พระราชวังหัวชิง ซึ่งพวกเขาได้ควบคุมตัวประธานคณะกรรมการทหารแห่งรัฐบาลชาติในขณะนั้น [โครงการแสดง] ภายในสถานที่ท่องเที่ยวสามารถชมละครเวทีขนาดใหญ่ได้: ▲ การแสดง "ลำนำโศกนิรันดร์" เป็นละครประวัติศาสตร์กลางแจ้งขนาดใหญ่ชุดแรกของจีนที่สร้างขึ้นโดยกลุ่มบริษัทท่องเที่ยวฉ่านซี โดยอิงจากบทกวีอมตะ "ลำนำโศกนิรันดร์" ของไป๋จวีอี้ ซึ่งใช้ประโยชน์จากทรัพยากรของสถานที่ท่องเที่ยวอย่างเต็มที่ และใช้เทคโนโลยีแสงสีเสียงระดับสูง เพื่อผสมผสานเรื่องราวทางประวัติศาสตร์กับการแสดงกลางแจ้ง นำเสนอเรื่องราวความรักระหว่างจักรพรรดิหลี่หลงจีกับนางสนมหยางกุ้ยเฟยในพระราชวังหัวชิงเมื่อกว่า 1,300 ปีก่อน ▲นอกจากนี้ยังมีละครที่ดัดแปลงจากเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์อย่าง "เหตุการณ์ 12·12 ที่ซีอาน" ซึ่งนำเสนอภาพประวัติศาสตร์ที่คนทั่วไปไม่ค่อยรู้จักของ "เหตุการณ์ซีอาน" อย่างสมจริงและมีชีวิตชีวา