กิจกรรมน่าสนใจในอ้าวหันชี

เมืองน้ําพุร้อนอ่าวหาน

Aohan Hot Spring City เป็นรีสอร์ทท่องเที่ยวสมัยใหม่ที่พัฒนาและสร้างขึ้นโดยใช้น้ำพุร้อน Aohan รวมถึงโรงแรม Great Wall Shentang Resort อพาร์ทเมนต์น้ำพุร้อน ห้องอาบน้ำพุร้อน สระว่ายน้ำน้ำพุร้อน น้ำพุร้อนกลางแจ้ง ค่ายมองโกเลีย สวนเก็บระบบนิเวศ ศูนย์ปรับสภาพและฟื้นฟูอ่างอาบน้ำ และห้องกีฬาห้องออกซิเจน Hyperbaric และโครงการพิเศษอื่นๆ

ทะเลสาบฮองชาน

re shui tang wen quan du jia zhong xin

ท็อป 1 ของกิจกรรมที่น่าทำที่สุดในเหลียวหนิง

พิพิธภัณฑ์จางชู่ฟุ

บ้านพักเดิมของจาง เสวี่ยเหลียง สร้างขึ้นในปี 1914 และครอบคลุมพื้นที่ 53,000 ตารางเมตร ประกอบด้วยอาคารโบราณวัตถุทางวัฒนธรรมหลายกลุ่ม เช่น ซานจิน ซื่อเหอหยวน, ต้าชิงโหลว, เสี่ยวชิงโหลว, วัดกวนตี้, บ้านแดง, บ้านพักเดิมของจ้าวยี่ตี๋ ของธนาคารเบียนเย่และอดีตที่ตั้งสำนักงาน เป็นหน่วยพิทักษ์มรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญของประเทศ ปัจจุบัน หอนิทรรศการอดีตบ้านพักของจางเสวี่ยเหลียงและพิพิธภัณฑ์การเงินเสิ่นหยางได้เปิดดำเนินการโดยใช้อาคารที่พักอาศัยเดิมของจางเสวี่ยเหลียง พื้นที่จัดแสดงนิทรรศการของหอนิทรรศการบ้านพักเก่าของ Zhang Xueliang ได้แก่ Sanjin Siheyuan, Daqinglou, Xiaoqinglou, วัด Guandi และที่อยู่อาศัยเดิมของ Zhao Yidi พิพิธภัณฑ์การเงินเสิ่นหยาง ซึ่งสร้างขึ้นบนพื้นที่เดิมของธนาคารเปียนเย่ จัดแสดงนิทรรศการที่ได้รับการบูรณะเป็นหลัก เช่น ห้องค้าขายของธนาคารเปียนเย่ ทำเนียบประธานาธิบดี และห้องนิรภัยใต้ดิน รวมถึงการจัดแสดงพื้นฐาน เช่น ประวัติศาสตร์การพัฒนาทางการเงินในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และเรื่องราวของ สกุลเงินที่สะท้อนถึงประวัติความเป็นมาของ Bianye Bank ประวัติโดยย่อของการพัฒนาทางการเงินในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน และประวัติศาสตร์ของวิวัฒนาการทางการเงินและการเงิน

ท็อป 1 ของที่เที่ยวเหมาะกับครอบครัวในเหลียวหนิง

พระราชวังกู้กงเสิ่นหยาง

พระราชวังกู้กงเสิ่นหยางเป็นหนึ่งในสองกลุ่มอาคารพระราชวังที่ยังคงสภาพสมบูรณ์ในประเทศจีน เดิมเป็นพระราชวังของราชวงศ์โฮ่วจินก่อนเข้าด่าน ต่อมาหลังราชวงศ์ชิงย้ายเมืองหลวงไปปักกิ่งจึงเปลี่ยนเป็นพระราชวังเสิ่นหยาง (หรือเรียกอีกชื่อว่าพระราชวังเฟิ่งเทียน) ภายในพระราชวังมีการสะสมโบราณวัตถุในราชสำนักจำนวนมากที่ตกทอดมาจากพระราชวังเก่า ในห้องจัดแสดงต่างๆ สามารถชื่นชมของล้ำค่าที่สะสมไว้แต่เดิมจากราชสำนักสมัยราชวงศ์ชิงได้ พระราชวังทั้งหลังแบ่งออกเป็นสามเส้นทางตามการจัดวางสถาปัตยกรรมและลำดับการก่อสร้าง: เส้นทางตะวันออกเป็นตำหนักต้าเจิ้งเตี้ยนและศาลาสิบกษัตริย์ที่สร้างขึ้นในสมัยหนูเอ่อฮาชื่อ; เส้นทางกลางเป็นหมู่พระราชวังชั้นในที่สร้างต่อเติมในสมัยจักรพรรดิชิงไท่จง ได้แก่ ประตูต้าชิง ฉงเจิ้งเตี้ยน เฟิ่งหวงโหลว ตลอดจนตำหนักชิงหนิง กวนจวี ตำหนักเหยียนชิง ตำหนักหย่งฝู เป็นต้น; เส้นทางตะวันตกเป็นเหวินซู่เก๋อที่สร้างเพิ่มเติมในสมัยเฉียนหลง เป็นต้น ประตูต้าชิงเป็นประตูหน้าของพระราชวังกู้กงเสิ่นหยาง มีชื่อเรียกทั่วไปว่าประตูอู๋เหมิน เป็นอาคารแบบหลังคาทรงฮาร์ดเมาน์เทนกว้างห้าห้อง หลังคาปูด้วยกระเบื้องเคลือบเต็มพื้นที่ ตกแต่งด้วยขอบสีเขียว ลวดลายบนผนังเป็นรูปมังกรเมฆและทะเลนูน รวมถึงสัตว์มงคล auspicious ต่างๆ ฝีมือประณีต อาคารฉงเจิ้งเตี้ยนมีชื่อเรียกทั่วไปว่า "ตำหนักจินหลวน" เป็นสถานที่ที่จักรพรรดิหวงไท่จี๋ทรงจัดการราชการประจำวันและรับเสด็จทูต ภายในตำหนักจัดแสดงฉากกั้นมังกรเมฆลงรักปิดทอง บัลลังก์มังกรทองคำแกะสลักโปร่ง และเตาธูปสำริดชุบทองคำรูปสัตว์ลู่ตวน เหนือบัลลังก์แขวนป้าย "เจิ้งต้า กวางหมิง" ที่จักรพรรดิเฉียนหลงทรงเขียนด้วยพระองค์เอง ซึ่งจำลองมาจากป้ายที่จักรพรรดิซุ่นจื้อทรงเขียนในตำหนักเฉียนชิงกงแห่งปักกิ่ง ตำหนักต้าเจิ้งมีชื่อเรียกทั่วไปว่า "ตำหนักแปดเหลี่ยม" ก่อนที่ราชวงศ์ชิงจะเข้าสู่ภายในกำแพงเมืองจีนยังเรียกอีกชื่อว่า "ตำหนักใหญ่" หรือ "ตำหนักตู่กง" เป็นพระราชวังสำคัญที่หนูเอ่อร์ฮาชีก่อสร้างขึ้น และยังเป็นอาคารหลักของฝั่งตะวันออก ก่อนที่ราชวงศ์ชิงจะเข้าสู่ภายในกำแพงเมืองจีน สถานที่แห่งนี้ใช้จัดพิธีสำคัญต่างๆ เช่น พิธีบรมราชาภิเษกของจักรพรรดิ พิธีถวายพระพรในวันขึ้นปีใหม่ และงานเลี้ยงในวันเฉลิมพระชนมพรรษา เป็นต้น ในยามปกติใช้สำหรับการประชุมสภาขุนนางที่ปรึกษาราชการแผ่นดินหรือการประกาศพระราชโองการสำคัญ ภายในตำหนักจัดแสดงบัลลังก์มังกรทอง ฉากกั้นลงรักปิดทอง และเครื่องปั้นดินเผาเคลือบลายช้างแบกไห เป็นต้น รวมถึงลายพระหัตถ์ที่จักรพรรดิคังซี จักรพรรดิเฉียนหลง จักรพรรดิเจียชิง และจักรพรรดิเต้ากวงทรงทิ้งไว้เมื่อครั้งเสด็จประพาสเมืองเสิ่นหยาง หอฟีนิกซ์ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของตำหนักฉงเจิ้ง ยืนตระหง่านอยู่บนฐานสูงของราชสำนักชั้นใน ตัวหอสูงสามชั้น มีระเบียงล้อมรอบแบบหลังคาซับซ้อนหลังคามุงกระเบื้องเคลือบสีเหลืองขอบตัดสีเขียว "สุริยรุ่งอรุณ ณ หอฟีนิกซ์" และ "ชมเจดีย์จากหอฟีนิกซ์" เป็นหนึ่งในแปดทัศนียภาพแห่งเมืองเซิ่งจิง บนหอมีป้าย "Purple Qi Comes from the East" ที่จักรพรรดิเฉียนหลงทรงเขียนด้วยพระองค์เอง เหวินซู่เก๋อสร้างขึ้นในรัชสมัยเฉียนหลง โดยสร้างขึ้นเพื่อใช้เก็บรักษา "สี่คลังสมบูรณ์แห่งสรรพตำรา" (ซื่อคู่ฉวนซู) เป็นอาคารหลักของฝั่งตะวันตก และยังใช้เก็บ "การรวบรวมหนังสือโบราณและปัจจุบัน" (กู่จินถูซูจี๋เฉิง) ไว้ในเก๋อเดียวกันด้วย จิตรกรรมประดับอาคารของที่นี่ไม่ได้ใช้ลวดลายมังกรบินหงส์ร่อนที่พบเห็นทั่วไปในพระราชวัง แต่ใช้ลวดลายที่สอดคล้องกับประโยชน์ใช้สอยของหอสมุด เช่น "ม้าขาวถวายตำรา" เป็นหลัก โทนสีสดใสและเรียบง่าย ตัดกันอย่างชัดเจนกับการประดับชายคาภายนอกที่เน้นสีแดงและทองของพระราชวังอื่น ๆ ที่นี่ยังเป็นสถานที่ที่เฉียนหลงใช้ในการอ่านหนังสือเมื่อเสด็จประพาสตะวันออกอีกด้วย

ท็อป 1 ฉากยอดฮิตยามค่ำคืนในเหลียวหนิง

เขตท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมฟางเฉิง

เขตการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมเสิ่นหยางฟางเฉิงตั้งอยู่ใจกลางเมืองเสิ่นหยาง ล้อมรอบด้วยถนนซุ่นเฉิงตะวันออก ตะวันตก และใต้ โดยมีพื้นที่ทั้งหมด 1.69 ตารางกิโลเมตร เป็นช่วงตึกที่มีทรัพยากรทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมหนาแน่น เมืองเสิ่นหยางและยังเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนืออีกด้วย มีเมืองต้องห้ามเสิ่นหยางที่เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของโลกและที่พักอาศัยเดิมของจางเสวี่ยเหลียง ซึ่งเป็นหน่วยพิทักษ์โบราณวัตถุทางวัฒนธรรมที่สำคัญระดับชาติ มีหน่วยพิทักษ์โบราณวัตถุทางวัฒนธรรมระดับจังหวัด 7 แห่ง เช่น ที่ประทับของพระราชวังข่าน โบราณวัตถุทางวัฒนธรรมระดับเทศบาล 9 แห่ง หน่วยพิทักษ์ ได้แก่ ที่ตั้งเมืองเซิงจิง (หอมุมตะวันตกเฉียงเหนือ) และที่ตั้งเดิมของวังผู้ว่าการใน 3 จังหวัดทางตะวันออกเฉียงเหนือ อาคารประวัติศาสตร์ 42 แห่ง ร้านค้าแบบดั้งเดิม 11 แห่ง เช่น Majia Shaomai และเกี๊ยวลาว และระดับจังหวัด 4 แห่ง - ร้านอาหารที่ทำกำไร ได้แก่ ปริศนาโคมไฟพื้นบ้านเสิ่นหยาง, งานฝีมือทำปากกาเสิ่นหยาง Hu Kuizhang, งานฝีมือ Majia Shaomai และงานฝีมือแบบดั้งเดิมของอาหาร Liao มีมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของเทศบาล 16 รายการ รวมถึงการแข่งขัน Manchu Pearl Ball, งานฝีมือนูนโลหะของ Chen, งานฝีมือแบบดั้งเดิมของ Li Liangui เทคนิคการทำเค้กเบคอน และเทคนิคการแกะสลักนิวเคลียร์ของ Li Yongli ถนนสายกลางเสิ่นหยางในพื้นที่สวยงามแห่งนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ "ถนนหมายเลข 1 ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน" และยังเป็นถนนคนเดินต้นแบบระดับชาติอีกด้วย

Hongshan Cultural Museum, Inner Mongolia

2026 Global 50 - กิจกรรมทางน้ำ

สถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อ

สถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อเริ่มก่อสร้างในปี 1703 ใช้เวลาก่อสร้างทั้งสิ้น 89 ปี ในรัชสมัยของจักรพรรดิคังซี หย่งเจิ้ง และเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง เป็นสถานที่พบปะระหว่างรัฐบาลชิงกับทูตต่างชาติและชนกลุ่มน้อยชายแดน และยังเป็นศูนย์กลางทางการเมืองที่สองของราชวงศ์ชิงนอกเหนือจากปักกิ่ง สถานที่แห่งนี้สะท้อนให้เห็นถึงนโยบายต่างประเทศแบบ "นุ่มนวล" ของรัฐบาลชิง ที่อนุญาตให้ทูตต่างชาติสามารถติดต่อกับรัฐบาลชิงได้โดยไม่ต้องเดินทางไกลไปยังปักกิ่ง แปลงเป้าหมายทางการเมืองที่ซับซ้อนให้กลายเป็นบรรยากาศอันสงบสุขในสวนสวย สถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อแบ่งออกเป็น 4 ส่วนหลัก ส่วนทางใต้คือเขตพระราชวังและเขตทะเลสาบ ส่วนทางเหนือคือเขตภูเขาและเขตที่ราบ โดยเขตพระราชวังและเขตทะเลสาบถือเป็นส่วนที่สวยงามที่สุดของสถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อ เขตพระราชวัง: เมื่อเข้าทางประตูหลักของสถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อ (ตั้งอยู่บนถนนลี่เจิ้งเหมิน) คุณจะเห็นพื้นที่พระราชวังทันที ดังนั้นโดยทั่วไปแล้วนักท่องเที่ยวจะเริ่มเที่ยวชมจากพื้นที่พระราชวังก่อน เนื่องจากสถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อเป็นสถานที่ที่รัฐบาลชิงใช้ในการพบปะกับต่างชาติ และสร้างขึ้นเพื่อต้อนรับแขกต่างประเทศด้วยมาตรฐานการต้อนรับระดับสูง เทียบเท่ากับพิพิธภัณฑ์พระราชวังต้องห้ามกรุงปักกิ่ง ในขณะเดียวกันก็เพื่อแสดงให้เห็นถึงคุณธรรมดั้งเดิมของชนชาติจีนอย่างความอ่อนน้อมถ่อมตนและความประหยัดต่อหน้าผู้มาเยือน จึงมีการออกแบบพื้นที่พระราชวังให้ดูเรียบง่ายแต่สง่างามในรูปแบบรวม แต่วัสดุที่ใช้ในการก่อสร้างกลับมีค่ามาก อาคารหลักอย่างห้องโถงตันป๋อจิ่งเฉิงสร้างขึ้นจากไม้หอมทั้งหมด ถือเป็นตัวอย่างของ "ความหรูหราที่ไม่โอ้อวด" และได้รับการออกแบบมาอย่าง "พิถีพิถัน" อย่างแท้จริง เมื่อเข้าผ่านประตูที่มีป้ายเขียนว่า "พิพิธภัณฑ์สถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อ" การท่องเที่ยวในเขตพระราชวังก็เริ่มต้นขึ้น ตามลำดับคุณจะได้เห็นประตูเย่ว์เช่อที่มีป้ายอักษรสี่ตัวเขียนโดยจักรพรรดิคังซีว่า "สถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อ" ห้องโถงหลักตันป๋อจิ่งเฉิง ห้องยันโปจื้อซวงที่จักรพรรดิเจียชิ่งและเสียนเฟิงสวรรคต ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมงในการเที่ยวชมเขตพระราชวัง จากนั้นออกทางประตูหลัง ลงทางลาดเล็กน้อย ก็จะถึงจุดขึ้นรถรอบเขาเพื่อไปท่องเที่ยวในเขตภูเขา พื้นที่ภูเขา: หากมีเวลาเพียงพอ หลังจากเที่ยวชมเขตพระราชวังเสร็จแล้วสามารถนั่งรถรอบเขาเพื่อเที่ยวชมเขตภูเขาได้ แต่หากมีเวลาจำกัด สามารถข้ามเขตภูเขาไปเที่ยวชมเขตทะเลสาบได้เลย พื้นที่ภูเขาคิดเป็นสี่ในห้าของพื้นที่ทั้งหมดของสถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อ การที่ครอบครัวร่ำรวยสร้างสวนและตกแต่งด้วยภูเขาจำลองเป็นเรื่องปกติ แต่การล้อมภูเขาทั้งลูกเข้าไปในพื้นที่นั้นไม่เคยได้ยินมาก่อน ความตั้งใจลึกซึ้งของจักรพรรดิคังซีเมื่อสร้างสถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อนั้น อาจเป็นเพื่อเตือนลูกหลานรุ่นหลังไม่ให้ลืมว่าชนชาติของตนมาจากดินแดนห่างไกลนอกเทือกเขา และไม่ให้ลืมว่ามีชนต่างชาติที่จ้องมองดินแดนของพวกเขาอย่างตะกละนอกเทือกเขานั้น การนั่งรถรอบเขาจะผ่านสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง แต่สามารถชมได้เฉพาะบนรถเท่านั้น มีเพียง 3 จุดที่จะให้นักท่องเที่ยวลงเดินชม ได้แก่ "สี่ด้านเมฆาผืนเขา", "ทางม้าสองสาย" และ "เกาะเขียวใบเมเปิล" ในบรรดาสามจุดนี้ "ทางม้าสองสาย" น่าสนใจที่สุด โดยสามารถยืนบนกำแพงของสถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อ เพื่อชมวัดผู่ถัวจงเฉิง (หรือที่เรียกกันว่า "พระราชวังโปตาลาขนาดเล็ก") และวัดผู่หนิง ซึ่งเป็นศาสนสถานที่สร้างขึ้นสำหรับชนกลุ่มน้อยที่เข้าพบกับราชวงศ์ Qing หลังคาทองของพระราชวังโปตาลาขนาดเล็กจะส่องประกายภายใต้แสงอาทิตย์อย่างโดดเด่น รถรอบเขาจะสิ้นสุดที่ "ฟางหยวนจู" ซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกของทะเลสาบรู่อี้ หลังจากลงรถแล้วสามารถเที่ยวชมพื้นที่ทะเลสาบได้ทันที พื้นที่ทะเลสาบ: เหตุผลที่ภาคเหนือมีศาลาและหอคอยริมทะเลสาบอย่างสถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อแห่งนี้ มาจากความชื่นชอบในทิวทัศน์เจียงหนานของจักรพรรดิคังซีและเฉียนหลง แม้ว่าบริเวณทะเลสาบจะเลียนแบบลักษณะสถาปัตยกรรมเจียงหนานที่ผสมผสานกับน้ำ แต่ก็ยิ่งใหญ่กว่าสะพานเล็กๆ และสายน้ำในเจียงหนานมาก สถานที่พักร้อนแห่งนี้มี "72 ทิวทัศน์คังเฉียน" โดยจักรพรรดิคังซีทรงจารึก 36 ทิวทัศน์ และจักรพรรดิเฉียนหลงทรงจารึก 36 ทิวทัศน์ การจะเก็บครบทั้ง 72 ทิวทัศน์นั้นค่อนข้างเป็นไปไม่ได้ เพราะบางทิวทัศน์มีขนาดเล็กมาก หากเดินไม่ระวังก็จะพลาดไปได้ แต่ในบรรดา 72 ทิวทัศน์นั้น มีถึง 31 ทิวทัศน์อยู่ในบริเวณทะเลสาบ การเที่ยวชมบริเวณทะเลสาบจึงเปรียบเสมือนการเที่ยวชม "ฉบับย่อ" ของ 72 ทิวทัศน์ ในจำนวนนี้ หอควันและฝน (Yan Yu Lou) ในสถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อเป็นสถานที่ที่ต้องไป ซึ่งสร้างเลียนแบบหอควันและฝนที่ทะเลสาบหนานหูในเจียซิง และเป็นหนึ่งในสถานที่ถ่ายทำละครโทรทัศน์เรื่อง "องค์หญิงกำมะลอ" นอกจากนี้ ในบริเวณทะเลสาบยังสามารถนั่งเรือถีบ ล่องเรือในทะเลสาบได้ ราคาอ้างอิง 50 หยวน/ชั่วโมง พื้นที่ราบ: ตั้งอยู่ระหว่างพื้นที่ภูเขาและทะเลสาบ สามารถเดินทางไปถึงได้โดยการเดินเท้าจากทางทิศเหนือของรีสอร์ทบนภูเขาไปตามบริเวณทะเลสาบ ส่วนตะวันตกของที่ราบเป็นทุ่งหญ้า โดยมีสนาม กิจกรรม ม้าของจักรพรรดิเป็นจุดเด่น ส่วนตะวันออกเป็นป่าไม้ เรียกว่า สวนหมื่นต้น (Wanshuyuan) ซึ่งมีกระโจมมองโกล 28 หลังขนาดต่างๆ กัน บริเวณที่ราบยังเป็นที่ตั้งของศาลาเหวินจิน (Wenjin Pavilion) ของรีสอร์ทบนภูเขาเฉิงเต๋อ หอสมุดหลวงที่เคยเก็บรักษาคัมภีร์สี่ขุมทรัพย์ (Siku Quanshu) รวมถึงวัดหย่งโย่ว (Yongyou Temple) ชุนฮ่าวซวน (Chunhaoxuan) และซูหยุนหยาน (Suyunyan) และอาคารอื่นๆ อีกมากมาย หากคุณมีความสนใจและมีความรู้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ราชวงศ์ชิงเป็นพิเศษ จารึกจำนวนมากในรีสอร์ทบนภูเขาแห่งนี้ก็คุ้มค่าแก่การชื่นชม ผู้สร้างรีสอร์ทแห่งนี้คงไม่เคยนึกฝันว่าอีกหนึ่งศตวรรษต่อมา มันจะกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยว จารึกบางส่วนมีลักษณะเป็นวรรณกรรม แต่หลายส่วนเป็นข้อความส่วนตัวถึงครอบครัวของตนเอง ตัวอย่างเช่น จักรพรรดิเฉียนหลงทรงเขียนบทกวีหกบทบนศิลาเดียวกันในหุบเขาซงหยุนชั้นใน เพื่อแสดงความปรารถนาที่จะใช้ชีวิตอย่างสุขสบายหลังจากประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ ส่วนพระโอรสของพระองค์ จักรพรรดิจิ่วชิง ทรงจารึกไว้บนศิลาใกล้เคียงอย่างเงียบๆ ว่า "บทกวีของพระบิดาช่างลึกซึ้งเหลือเกิน ข้าพเจ้ารู้สึกกดดันอย่างมาก (ตำแหน่งมีความหมายลึกซึ้ง การรักษาตำแหน่งนั้นมาพร้อมกับความรับผิดชอบอันหนักหน่วง)!" สถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อมีวัดพุทโธ่จงเซิง (หรือที่เรียกกันว่า "พระราชวังโปตาลาจำลอง"), วัดผู่หนิง และสถานที่ท่องเที่ยวภูเขาผาลูกตุ้ม ซึ่งสามารถเที่ยวชมได้ในคราวเดียวกัน ภายในรีสอร์ตไม่มีร้านอาหารมากนัก แนะนำให้นักท่องเที่ยวที่ใช้เวลาเที่ยวนานและชอบชมวิวอย่างช้าๆ เตรียมอาหารแห้งมาเอง อย่างไรก็ตาม ด้านนอกรีสอร์ตมีร้านอาหารท้องถิ่นพิเศษมากมาย หลังจากออกจากรีสอร์ตแล้ว คุณสามารถไปลองชิมอาหารพิเศษของเฉิงเต๋อได้ เช่น ซุปเนื้อแกะ, ลั่วเกา, ขนมกุหลาบดอกไม้สด, หนานซาปิ่ง, ไก่ใบบัวดินจักรพรรดิ เป็นต้น

ท็อป 1 ของที่เที่ยวเหมาะกับครอบครัวในเหอเป่ย

อาน่าย่า·ฉินหวงเต่า

อาน่าย่า·ฉินหวงเต่าเป็นชุมชนริมทะเล ชื่อของที่นี่มีความหมายถึงความเงียบสงบและการกลับคืนสู่ตัวตนที่แท้จริง ชุมชนริมทะเลแห่งนี้มีจุดเด่นอยู่ที่สถาปัตยกรรมทางวัฒนธรรมที่สร้างขึ้นติดริมทะเล โดยรวบรวมพื้นที่ทางวัฒนธรรมหลายแห่ง เช่น ห้องสมุด หอประชุม หอศิลป์ และศูนย์ศิลปะ ซึ่งสถาปัตยกรรมเหล่านี้สร้างบทสนทนาอันเป็นเอกลักษณ์กับท้องทะเล ชายหาด และแสงธรรมชาติ ในจำนวนนี้ ห้องสมุดที่หันหน้าเข้าหาทะเล หอประชุมสีขาวบริสุทธิ์เรียบง่าย หอศิลป์ที่ซ่อนตัวอยู่ใต้เนินทราย และศูนย์ศิลปะที่มีลานภายในรูปวงแหวน ต่างก็มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว เหมาะแก่การเดินเล่นชมความงาม นอกจากสถาปัตยกรรมแล้ว พื้นที่สาธารณะอย่างแนวชายฝั่งและชายหาดก็น่าไปสำรวจเช่นกัน สถานที่ทางวัฒนธรรมในชุมชนมีการจัดแสดงละคร ดนตรี วรรณกรรม และนิทรรศการต่างๆ ตลอดทั้งปี ทำให้บรรยากาศทางศิลปะกลมกลืนไปกับชีวิตประจำวันริมทะเล ในช่วงเช้าตรู่และยามเย็นที่แสงนุ่มนวล โครงร่างของอาคารริมทะเลเหมาะอย่างยิ่งสำหรับการถ่ายภาพเก็บไว้เป็นที่ระลึก

ท็อป 2 ของที่เที่ยวเหมาะกับครอบครัวในเหอเป่ย

ศุลกากรซาน

ศุลกากรซาน หรือที่รู้จักในชื่อ "ประตูแรกใต้หล้า" ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองฉินหวงต้าว ศุลกากรซานเริ่มสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์หมิง โดยมีภูเขาเหยียนทางทิศเหนือและทะเลป๋อทางทิศใต้ เป็นเมืองที่มีระบบป้องกันที่สมบูรณ์และเป็นฐานทัพสำคัญในสมัยโบราณ ในอดีตการกล่าวถึง "ภายในประตู นอกประตู" นั้นหมายถึงการใช้ศุลกากรซานเป็นเส้นแบ่ง ศุลกากรซานเป็นหนึ่งในด่านสำคัญทางตะวันออกของกำแพงเมืองหมิง ซึ่งสอดคล้องกับด่านเจียอวี้ทางตะวันตก เปรียบเสมือนหัวและหางที่เชื่อมต่อกัน และได้รับสมญานามว่า "ประตูแรกใต้หล้า" ศุลกากรซานมีแนวกำแพงเมืองยาวประมาณ 4 กิโลเมตร เชื่อมต่อกับกำแพงเมืองจีน ภายในเมืองโบราณยังคงรักษากำแพงเมืองสมัยหมิงไว้ได้อย่างสมบูรณ์ ถนนสายหลักส่วนใหญ่ยังคงสภาพเดิม ทำให้เมืองโบราณดูสง่างามและโบราณยิ่งขึ้น สิ่งที่ดึงดูดความสนใจในเมืองโบราณคือหอเจิ้นตงที่ประตูตะวันออกของเมือง ซึ่งก็คือ "หอเมืองแรกของโลก" หอเมืองนี้ตั้งตระหง่านอยู่บนกำแพงเมืองจีน มองเห็นทิวทัศน์โดยรอบได้อย่างกว้างไกล เมื่อขึ้นไปบนหอเมือง จะสามารถมองเห็นทิวทัศน์ทั้งหมดของศุลกากรซานและทัศนียภาพนอกเมืองได้ บริเวณโดยรอบหอเจิ้นหยวน (Zhenyuan Tower) มีสิ่งก่อสร้างต่างๆ เช่น หอจิ้งเปียน (Jingbian Tower), หอหลินหลวี่ (Linlü Tower), หอมู่หยิง (Muying Tower), หอเวยหยวน (Weiyuan Hall), ป้อมปราการชั้นนอก (Wengcheng), เมืองตงหลัว (East Luocheng) และพิพิธภัณฑ์กำแพงเมืองจีน คุณสามารถทำความเข้าใจรูปแบบสถาปัตยกรรมป้องกันเมืองของจีนโบราณได้คร่าวๆ จากการจัดวางของสถานที่แห่งนี้ หลังจากนั้นลองเดินเล่นเข้าไปในเมืองโบราณ ลิ้มลองอาหารว่างขึ้นชื่อของท้องถิ่น พร้อมกับสัมผัสวิถีชีวิตและวัฒนธรรมของศุลกากรซานไปในตัว ศุลกากรซานไม่เพียงแต่เป็นป้อมปราการทางทหารที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน แต่ยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวและพักร้อนที่มีทัศนียภาพสวยงามและอากาศดี ในพื้นที่สถานที่ท่องเที่ยวมีการพัฒนาสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์มากกว่า 90 แห่ง โดยมีกำแพงเมืองจีนเป็นเส้นหลัก แบ่งออกเป็นหลายสถานที่ท่องเที่ยวเช่น "หัวมังกรเก่า" "วัดเมิ่งเจียงหนี่ว์" "ภูเขาเจียวซาน" "ภูเขาชางโส่วซาน" "ทะเลสาบเยี่ยนไซ่" "คฤหาสน์ตระกูลหวัง" เป็นต้น แต่ละสถานที่ท่องเที่ยวอยู่ไม่ไกลกัน มีการคมนาคมสะดวก สามารถเที่ยวชมได้ตามเส้นทาง