คู่มือท่องเที่ยวและการพูดคุยเรื่องStackpole

จาก St Davids—เมืองที่เล็กที่สุดในสหราชอาณาจักร ซึ่งจริงๆ แล้วก็เหมือนหมู่บ้านที่มีมหาวิหารตั้งอยู่—ฉันออกเดินเท้าเลียบชายฝั่งขึ้นเหนือมุ่งหน้าไปยัง Porthgain ในวันที่แสนยาวนาน ระยะทางรวมๆ ประมาณ 19 ไมล์ หากคุณแวะผ่าน St Justinians, Whitesands Bay, St David’s Head, Abereiddi และ Traeth Llyfn แต่ฉันเลือกแบ่งเส้นทางให้ชาญฉลาดขึ้น โดยเดินจาก St Davids ไป Abereiddi (10 ไมล์) ในวันแรก แล้วเดินจาก Abereiddi ไป Porthgain (9 ไมล์) ในวันถัดมา ทั้งสองวันฉันนัดรถให้มารับล่วงหน้า เพราะรถบัสแถบชายฝั่งนี้มีวิ่งน้อยมาก เส้นทางนี้ค่อนข้างโหดเอาเรื่อง คุณต้องเดินลงอ่าว ปีนผาชันขึ้นไป 120 เมตร แล้วก็เดินลงอีก วนลูปแบบนี้อยู่หลายชั่วโมงเลยล่ะ แต่ที่ St David’s Head ในเดือนมิถุนายนที่ดอกกอร์ส (Gorse) บานสะพรั่งนั้นสวยงามอลังการมาก คุณจะได้เห็นเกาะ Ramsey อยู่นอกชายฝั่ง และฝูงแมวน้ำสีเทาพากันขึ้นมานอนอาบแดดบนโขดหิน ตัว Porthgain เองเคยเป็นท่าเรือส่งออกหินชนวนมาก่อน—ตอนนี้ยังมีถังฮอปเปอร์อิฐสนิมเขรอะทิ้งไว้บนท่าเรือ มีคาเฟ่เล็กๆ ริมท่าที่ขายแซนด์วิชเนื้อปูในราคา 9 ปอนด์ ที่นี่ไม่มีการเก็บค่าเข้าชมใดๆ ทั้งสิ้น เพราะเป็นเส้นทางเดินป่าแห่งชาติ (National Trail) ที่เปิดให้เที่ยวตลอดปี อนุญาตให้นำสุนัขมาได้ แต่แนะนำให้ใส่สายจูงไว้ตลอดเพราะมีฝูงแกะเดินอยู่เต็มไปหมด ฉันดันทำเรื่องพลาดสุดคลาสสิกคือการเริ่มออกเดินตอน 10 โมงเช้าจาก St Davids ในเดือนสิงหาคม—พอไปถึง Porthgain น้ำดื่มก็แทบไม่เหลือแล้ว แถมระหว่างทางจาก Abereiddi ไป Porthgain ก็ไม่มีจุดเติมน้ำเลย นอกเสียจากว่าคุณจะยอมเดินอ้อมไปขอน้ำจากก๊อกในฟาร์มแถวนั้น แนะนำให้ใส่รองเท้าพื้นแข็งๆ มานะ เพราะหน้าผาหินภูเขาไฟแถวนี้มีเศษหินร่วนซุยหลุดร่วงตลอด และทางเดินลงไปยัง Traeth Llyfn ก็เป็นทางซิกแซกที่ลาดชันมาก ส่วนเส้นทางเดินทางกลับคือการนั่งรถบัสจาก St Davids ไปยัง Fishguard (แล้วค่อยต่อรถไฟไป Paddington) มาคุยกันหน่อยดีกว่า: คุณคิดว่าเส้นทางช่วง St Davids–Porthgain คือช่วงที่สวยที่สุดของเส้นทาง Pembrokeshire ระยะทาง 186 ไมล์นี้แล้วหรือเปล่า หรือว่าเส้นทางช่วงเหนือที่ไปทาง Newport จะสวยกว่ากัน?

🪨🍂 แนวหินริมหาด × แนวใบไม้ในป่า | การเดินทางแสวงบุญของคุณสู่ศิลปะบนผืนดินในเวลส์/สกอตแลนด์ เมื่อคุณเห็นภาพเกลียวของก้อนหินริมหาดหรือวงกลมซ้อนกันของใบไม้ในป่าบน Instagram ครั้งแรก คุณอาจคิดว่ามันถูกตกแต่งด้วยโปรแกรม Photoshop จนกระทั่งคุณได้ยืนอยู่บนชายหาดที่ไม่มีเครื่องหมายใดๆ ใน Pembrokeshire ประเทศเวลส์ และเห็นภาพก้อนหินสีเทาอมฟ้าอ่อนและเข้มเรียงตัวเป็นวงกลมบนพื้นทราย คุณจะรู้ว่านี่ไม่ใช่ฟิลเตอร์ แต่เป็นฝีมือของ Jon Foreman นั่นเอง ทางเหนือขึ้นไปอีกใน Dumfriesshire ประเทศสกอตแลนด์ บ้านของ Andy Goldsworthy ที่ซึ่งใบไม้สีแดงเกาะอยู่บนโขดหินริมลำธาร และใบเอล์มเรียงร้อยกันเหมือนเส้นด้ายผ่านกิ่งก้านของต้นอัลเดอร์ ชายสองคนนี้ที่เปลี่ยน "ชายหาด + ป่า" ให้กลายเป็นศิลปะเรขาคณิต คนหนึ่งรู้จักกันในนาม "เทพแห่งชายหาด" อีกคนหนึ่งคือ "ปู่แห่งป่า" กำลังเดินทางแสวงบุญไปยังซากดึกดำบรรพ์ที่มีชีวิตของศิลปะบนผืนดิน 📍พิกัดและวิธีการค้นหา (คู่มือ) ① ถิ่นกำเนิดของจอน โฟร์แมน: ชายฝั่งเพมโบรกเชียร์ เวลส์ จุดเริ่มต้น: เส้นทางเดินเลียบชายฝั่งเพมโบรกเชียร์ ยาว 299 กิโลเมตร บริเวณที่โฟร์แมนไปบ่อย: อ่าวบาราฟันเดิล → บรอดเฮเวนใต้ → หาดทรายมาร์โลส์ บริเวณเหล่านี้มีกรวดและทรายสลับกัน ทำให้เป็นพื้นที่ที่เขาพบ "หินรูปทรงต่างๆ + เปลือกหอย + ร่องรอยบนทราย" บ่อยครั้ง การเดินทาง: นั่งรถไฟจากคาร์ดิฟฟ์ไปยังฮาเวอร์ฟอร์ดเวสต์หรือเพมโบรกด็อก จากนั้นต่อรถบัส/ขับรถไปตามเส้นทางเลียบชายฝั่ง การพักในเซนต์เดวิดส์ (เมืองที่เล็กที่สุดในสหราชอาณาจักร บนชายฝั่ง) เป็นฐานที่สะดวกที่สุด เคล็ดลับ: ผลงานของโฟร์แมนไม่มีการประกาศ ไม่มีเครื่องหมาย และถูกทำลายโดยน้ำขึ้นน้ำลง การที่คุณจะได้พบเจอหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับโชคและตารางน้ำขึ้นน้ำลงล้วนๆ แนะนำให้ไปเยี่ยมชมบริเวณบาราฟันเดิลสองชั่วโมงก่อนหรือหลังน้ำลงต่ำสุด เมื่อสีของกรวดมีการไล่ระดับสี (เทาเข้ม → ฟ้าอ่อน → ขาว) อย่างสมบูรณ์ที่สุด และตัวเขาเองก็ชื่นชอบบริเวณนี้เป็นพิเศษ ② ที่อยู่อาศัยของแอนดี้ โกลด์สเวิร์ธ: ดัมฟรีส์เชียร์ สก็อตแลนด์ + เขตทะเลสาบชั้นนอก จุดยึดเหนี่ยวในการอยู่อาศัย: โกลด์สเวิร์ธย้ายมาอยู่ที่ดัมฟรีส์เชียร์ (ชายแดนทางใต้ของสก็อตแลนด์ ใกล้กับอังกฤษ) ในปี 1985 และอาศัยและสร้างสรรค์ผลงานอยู่ที่นั่นตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา สถานที่เฉพาะเจาะจง ได้แก่ สเคอร์ เกลน (ลำธารสเคอร์ วอเตอร์) และบริเวณด้านหลังน้ำตกเกลน มาร์ลิน ซึ่งเขาทำงานอยู่บ่อยครั้ง—ซึ่งเป็นที่มาของผลงานที่ใช้ใบเอล์มติดกับหินและกรวดที่โยนลงไปในลำธาร ผลงานศิลปะถาวรที่มองเห็นได้: กำแพงสตอร์มคิง (ศูนย์ศิลปะสตอร์มคิง นิวยอร์ก ปี 1997-98) เป็นหนึ่งในผลงานชิ้นสำคัญในต่างประเทศของเขา แต่พื้นที่คัมเบรียในอังกฤษ (แหล่งกำเนิดผลงานปี 1983 ของเขาที่ใช้ใบไม้สีแดงติดอยู่บนโขดหิน) และอ่าวโมเรแคมบ์ (แลงคาเชอร์ สถานที่ตั้งผลงานเปิดตัวปี 1976 ของเขา "หินจมลงในทราย") เป็นสถานที่แสวงบุญ หมู่เกาะอัลเดอร์นีย์ (หมู่เกาะแชนเนล) มีผลงานหินอัลเดอร์นีย์ปี 2011 ของเขา ซึ่งเป็นก้อนหินอัดแน่นหนัก 3 ตันจำนวน 11 ก้อน กองอยู่บนชายฝั่งของเกาะ บรรจุด้วยเมล็ดเบอร์รี่/สายเบ็ดเก่า/ถุงมือ พวกมันจะค่อยๆ ผุกร่อนและเผยให้เห็นสิ่งที่อยู่ภายใน ปัจจุบันเหลืออยู่ 5 ก้อน ซึ่งสามารถสัมผัสได้ทีละก้อนตามเส้นทางเลียบชายฝั่ง 🪨วิธีที่ถูกต้องในการสัมผัส "ศิลปะบนผืนดิน" 1. การจัดเรียงหินริมชายหาด: ช่วงเวลาน้ำลง + การไล่ระดับสี เรียนรู้จากแนวทางของ Foreman: รวบรวมก้อนหินที่ถูกกัดเซาะโดยกระแสน้ำ และจัดเรียงเป็นวงกลมแบบเกลียว/รัศมี/วงกลมซ้อนกัน ตามลำดับสีเข้ม → สีอ่อน → สีขาว โดยไม่ต้องใช้กาว อาศัยแรงโน้มถ่วงและการฝังตัวของทรายเท่านั้น เคล็ดลับคือการตรวจสอบตารางน้ำขึ้นน้ำลงล่วงหน้า (UKHO หรือแอปน้ำขึ้นน้ำลง) เริ่มทำงานในช่วงน้ำลง และถ่ายภาพให้เสร็จก่อนน้ำขึ้น—คุณอาจใช้เวลาสองชั่วโมงในการสร้างเกลียวขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 50 เมตร เพียงเพื่อให้มันหายไปกับคลื่น ในขณะที่ช่างภาพยืนอยู่บนชายฝั่งแล้วพูดว่า "นี่เรียกว่าศิลปะชั่วคราว คุณเป็นส่วนหนึ่งของงานศิลปะ" คำบรรยายภาพเขียนว่า "คำพูดดั้งเดิมของโกลด์สเวิร์ธ: 'หลายสิ่งหลายอย่างไม่คงอยู่ตลอดไป และศิลปะก็เช่นกัน'" 2. การจัดเรียงใบไม้ในป่า: การไล่ระดับสี + วิธีการใช้น้ำ เข้าไปในป่าผสมโอ๊ค/อัลเดอร์/เอล์มในดัมฟรีส์ และเก็บใบไม้ที่ค่อยๆ เปลี่ยนจากสีเขียวสดเป็นสีเหลืองเหี่ยวเฉา (ทั้งการออกแบบใบไม้ของโฟร์แมนและการติดใบไม้สีแดงของโกลด์สเวิร์ธต่างก็ใช้เทคนิคนี้) วางใบไม้เหล่านั้นเป็นวงกลมซ้อนกันหรือเป็นรูปทรงเรขาคณิตแบบแฟรกทัลตามท่อนไม้ที่ล้ม/หินริมแม่น้ำ โกลด์สเวิร์ธใช้น้ำในลำธารเป็น "กาว" เพื่อติดใบไม้เข้ากับหิน (ผลงานดั้งเดิมปี 2007 "ใบเอล์ม / ยึดติดกันด้วยน้ำกับหิน" ใช้เทคนิคนี้) อย่าเก็บกิ่งไม้ที่ยังมีชีวิตอยู่ ให้ใช้ใบไม้ที่ร่วงหล่นและท่อนไม้ที่ตายแล้วตามลำธาร ปฏิบัติตามหลักจริยธรรมกลางแจ้ง—เหล่าอินฟลูเอนเซอร์ในอินสตาแกรมที่กองหินอย่างไม่เป็นระเบียบเพื่อปิดกั้นแอ่งน้ำขึ้นน้ำลงเคยถูกหน่วยยามฝั่งของอังกฤษตำหนิมาแล้ว อย่าเป็นหนึ่งในนั้น 3. การถ่ายภาพ: การเปิดรับแสงนาน + ไม่เน้นคนในจุดสนใจ หลังจากสร้างสรรค์ผลงานศิลปะเสร็จแล้ว ให้ยืนห่างออกไป + ใช้เลนส์มุมกว้างของโดรน/โทรศัพท์ + การเปิดรับแสงนาน (เพื่อจับภาพการเคลื่อนไหวของน้ำขึ้นน้ำลง ใบไม้ที่สั่นไหว) แสดงเฉพาะด้านหลังหรือรอยเท้าของคนเท่านั้น—เป็นการอ้างอิงถึงคำกล่าวของโกลด์สเวิร์ธที่ว่า "ผู้คนยังคงทิ้งร่องรอยไว้ในสถานที่นั้นๆ แม้ว่าพวกเขาจะไม่อยู่ที่นั่นแล้วก็ตาม" ด้านหลังของคุณคือร่องรอยนั้น ✨เส้นทางพิเศษ (แบบย้อนกลับ) "การแสวงบุญศิลปะบนผืนดินสองเมือง": วันที่ 1-2 ชายฝั่งเพมโบรก เพื่อชมวงหินของโฟร์แมน → วันที่ 3-4 ขึ้นเหนือไปยังดัมฟรีส์ เพื่อชมป่าโกลด์สเวิร์ธ + น้ำสเคอร์ → แวะเที่ยวคัมเบรียในเขตทะเลสาบ เพื่อชมใบไม้เปลี่ยนสีในฤดูใบไม้ร่วงและงานพับกระดาษโอริกามิ นี่คือเส้นทางหลักของศิลปะบนผืนดินจากชายฝั่งเซลติกไปยังป่าชายแดนสกอตแลนด์ เวอร์ชั่น DIY ขนาดเล็ก: คุณไม่สามารถนำใบหญ้าแม้แต่ใบเดียวติดตัวไปด้วยได้ (Foreman/Goldsworthy ยึดมั่นในกฎนี้อย่างเคร่งครัด) แต่คุณสามารถแสดงความเคารพได้โดยการสร้างเกลียวขนาดเท่าฝ่ามือในบริเวณน้ำขึ้นน้ำลง/ชั้นใบไม้ที่กำหนดไว้ ชิ้นงานขนาดกลางใช้เวลาเฉลี่ย 4 ชั่วโมงสำหรับ Foreman ดังนั้นชิ้นงานขนาดเท่าฝ่ามือของคุณที่ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมงจึงถือเป็น "การแสวงบุญแบบรวดเร็ว" แล้ว ช่วงเวลาที่ดีที่สุด: พฤษภาคม-กันยายนในอังกฤษ – เส้นทางเลียบชายฝั่งสามารถเข้าถึงได้ และใบไม้กำลังเบ่งบานเต็มที่; ฤดูใบไม้ร่วง (กันยายน-ตุลาคม) – การไล่ระดับสีของใบไม้ใน Cumbria/Dumfries สวยงามที่สุด ทำให้เป็นช่วงเวลาที่สมบูรณ์แบบสำหรับชิ้นงานใบไม้ฤดูใบไม้ร่วงของ Goldsworthy 🌊🍂หมายเหตุ: ทำไมวิธีการนี้ถึงเป็น "สิทธิบัตรของอังกฤษ"? ศิลปะจัดวางบนผืนดิน (Land Art) ในช่วงทศวรรษ 1970 เริ่มต้นด้วยผลงาน *Spiral Jetty* ของ Robert Smithson (ทะเลสาบซอลท์เลค รัฐยูทาห์ สหรัฐอเมริกา) แต่สายงานศิลปะจัดวางในอังกฤษ (โดย Richard Long, Andy Goldsworthy, Chris Drury และ Jon Foreman ในภายหลัง) ยึดแนวทาง "ขนาดเล็ก เป็นธรรมชาติ ชั่วคราว และสร้างสรรค์ร่วมกัน" ดังคำกล่าวของ Goldsworthy ที่ว่า "เรามักลืมไปว่าเราคือส่วนหนึ่งของธรรมชาติ" ดังนั้นหิน/ใบไม้/น้ำแข็ง/กิ่งไม้ของเขาจึงไม่ใช่ "การเปลี่ยนแปลงธรรมชาติ" แต่เป็นการ "ประสานกับธรรมชาติ" ในทางภูมิศาสตร์ ชายฝั่ง Pembroke ในเวลส์ (การกัดเซาะของทะเลเซลติก + ชายหาดกรวด) และภูมิภาค Dumfries ในสกอตแลนด์ (เนินเขาชายแดน + ป่าริมลำธาร) เป็นผืนผ้าใบที่สมบูรณ์แบบสำหรับ "หิน + ใบไม้" ในสองภูมิทัศน์นี้ การไปเยือนสักครั้งจะเผยให้เห็นว่า สิ่งที่น่าหลงใหลที่สุดของศิลปะจัดวางบนผืนดินของอังกฤษนั้น ไม่ใช่ชิ้นงานชิ้นใดชิ้นหนึ่ง แต่เป็นความรู้สึกที่ว่า "คุณใช้เวลาสองชั่วโมงสร้างเกลียวบนชายหาด และเมื่อน้ำขึ้น ทุกอย่างก็หายไป แต่ความผูกพันของคุณกับชายฝั่งนั้นยังคงอยู่" ดังนั้น ครั้งต่อไปที่คุณไปอังกฤษ อย่าไปแค่ลอนดอนและเอดินบะระ ลองไปพบกับหินรูปทรงต่างๆ ของ Foreman ในช่วงน้ำลงตามเส้นทางเลียบชายฝั่ง Pembroke หรือภาพวาดใบไม้ของ Goldsworthy ริมลำคลอง Dumfries คุณจะค้นพบว่า ศิลปะจัดวางบนผืนดินไม่เคยสอนคุณ "วิธีการสร้าง" แต่สอน "วิธีการปล่อยวาง" ต่างหาก 🪨🍂 🔱ลองดูสถานที่สวยงามทั่วโลก🔱

Lonely Planet ยกให้อุทยานแห่งชาติชายฝั่งเพมโบรกเชียร์ (Pembrokeshire Coast National Park) ทางตะวันตกของเวลส์ เป็นหนึ่งในสถานที่ที่มอบประสบการณ์ "น่าจดจำ งดงาม น่าตื่นตาตื่นใจ และดึงดูดใจ" ที่สุดในสหราชอาณาจักร ที่นี่ได้รับการยกย่องอย่างมากในเรื่องทัศนียภาพแนวหินผาอันงดงามแปลกตา ชายหาดที่สวยตระการตา และสัตว์ป่านานาชนิดที่อุดมสมบูรณ์ นอกจากนี้ยังมีเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ RSPB ตั้งอยู่บนเกาะแรมซีย์ (Ramsey Island) อีกด้วย พื้นที่แถบนี้มีฝูงแมวน้ำอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก หากคุณมาเดินเล่นบนเส้นทางเลียบชายฝั่งในช่วงฤดูร้อน คุณจะได้เห็นพวกมันดำผุดดำว่ายอวดโฉมอยู่ใกล้ๆ ชายฝั่ง นอกจากนี้คุณยังสามารถนั่งเรือข้ามไปยังเกาะสโคเมอร์ (Skomer Island) ได้เช่นกัน ในช่วงฤดูร้อนคุณจะได้พบนกพัฟฟิน และในช่วงเดือนกันยายนคุณจะได้เห็นฝูงแมวน้ำตามเวิ้งน้ำหรือในอ่าวอันเงียบสงบ ขอแนะนำให้พกกล้องส่องทางไกลดีๆ ติดตัวไปด้วยสักตัว ที่นี่ยังมีกิจกรรมอีกมากมายที่พร้อมตอบโจทย์นักสำรวจสายลุย การพายเรือคายัคและการล่องเรือใบถือเป็นกิจกรรมยอดฮิต และยังมีทริปนั่งเรือออกไปตกปลาทะเลน้ำลึกให้บริการอีกด้วย

ชายหาดใกล้ Bosherston Lily Ponds ในเวลส์ เปิดออกสู่ Broad Haven South ซึ่งเป็นแนวชายฝั่งทรายอันเงียบสงบ ล้อมรอบด้วยเนินทรายและหน้าผาหินปูน คุณสามารถเดินทางไปถึงได้โดยการเดินเล่นไปตามทางเดินไม้และทางเดินเท้า ผ่านบ่อน้ำที่ปกคลุมไปด้วยดอกลิลลี่ ซึ่งเป็นแหล่งอาศัยของนาก นกน้ำ และแมลงปอ ที่นี่เป็นการผสมผสานอย่างลงตัวระหว่างป่าไม้อันเงียบสงบ ทะเลสาบน้ำจืด และแนวชายฝั่งอันกว้างใหญ่ นับเป็นอัญมณีที่ซ่อนเร้นสำหรับนักเดินป่า ผู้รักธรรมชาติ และผู้ที่ต้องการหลีกหนีความวุ่นวายบนชายหาด #ท่องเที่ยว #พักผ่อนช่วงวันหยุด #ชีวิตริมชายหาด #สิ่งมหัศจรรย์ทางธรรมชาติ

#mytraveldiary บรรยากาศและบรรยากาศ เส้นทางชายฝั่งเพมโบรคเชอร์ทอดยาว 186 ไมล์ เลียบชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของเวลส์ เป็นเส้นทางที่ทอดยาวต่อเนื่องผ่านหน้าผาสูงตระหง่าน ชายหาดสีทอง อ่าวที่ซ่อนตัวอยู่ และแหลมหินขรุขระ เส้นทางนี้มอบทัศนียภาพท้องทะเลที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ทุ่งหญ้าที่ลมพัดแรง และหมู่บ้านชาวประมงเล็กๆ ที่ให้ความรู้สึกเหนือกาลเวลา พร้อมเสียงคลื่นและนกทะเลเป็นเพื่อนคู่ใจ ⸻ ไฮไลท์ · แนวชายฝั่งที่หลากหลาย – หน้าผาหินปูน อ่าวหินทรายสีแดง และแหลมภูเขาไฟ · ชายหาดและอ่าว – หาดทรายที่ได้รับรางวัลและสถานที่เงียบสงบมากมาย · สัตว์ป่า – แมวน้ำ โลมา นกพัฟฟิน และดอกไม้ป่าตามฤดูกาล · มรดกทางวัฒนธรรม – ปราสาท โบสถ์น้อย ป้อมปราการยุคเหล็ก และท่าเรือยุคกลางที่กระจายอยู่ตามเส้นทาง · หมู่บ้านอันโดดเด่น – เทนบี เซนต์เดวิดส์ โซลวา และเมืองชายฝั่งอื่นๆ ที่งดงามราวกับภาพวาด ⸻ ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ · ที่ตั้ง: ทอดยาวจากเซนต์ด็อกมาลส์ทางตอนเหนือไปยังแอมรอธทางตอนใต้ของเพมโบรคเชอร์ ประเทศเวลส์ · ระยะทาง: ~186 ไมล์ (299 กม.) · การเดินทาง: แบ่งออกเป็นหลายช่วงที่สามารถเดินได้ภายในวันเดียว โดยมีเมืองและหมู่บ้านต่างๆ เป็นจุดเชื่อมต่อการเดินทาง · สิ่งอำนวยความสะดวก: ผับ เกสต์เฮาส์ จุดตั้งแคมป์ และคาเฟ่ตลอดเส้นทาง · ช่วงเวลาที่ดีที่สุด: ฤดูใบไม้ผลิถึงฤดูใบไม้ร่วง สำหรับสภาพอากาศที่อบอุ่นกว่าและชมสัตว์ป่า ⸻ ทำไมจึงควรค่าแก่การเยี่ยมชม เส้นทางชายฝั่งเพมโบรคเชอร์เป็นหนึ่งในเส้นทางเดินระยะไกลที่มีทัศนียภาพงดงามที่สุดในยุโรป ไม่ว่าคุณจะเดินเต็มเส้นทางหรือสำรวจเพียงช่วงสั้นๆ เส้นทางนี้ผสมผสานความงดงามทางธรรมชาติเข้ากับความรุ่มรวยทางวัฒนธรรม มอบทัศนียภาพอันน่าจดจำในทุกย่างก้าว ⸻ ความคิดเห็นสุดท้าย การเดินบนเส้นทางนี้ไม่ได้หมายถึงการไปถึงจุดหมายเดียว แต่เป็นการโอบกอดภูมิทัศน์ ประวัติศาสตร์ และจังหวะที่เปลี่ยนแปลงไปของชายฝั่งเวลส์ มันคือประสบการณ์ที่คงอยู่ไปอีกนานแม้หลังจากจากไป

อัญมณีที่ซ่อนเร้น 💎 ในเวลส์ คุ้มค่าแก่การเดินทางมาที่นี่และชื่นชมทิวทัศน์ที่สวยงามอย่างแน่นอน

มุมตะวันตกเฉียงใต้ของเวลส์มีชายฝั่งและชายหาดทรายที่สวยงามที่สุด ลองไปที่ Barafundle Bay ที่สวยงาม ซึ่งสามารถเข้าถึงได้หลังจากเดินเล่นบนหน้าผาครึ่งชั่วโมงที่ทำให้รู้สึกสดชื่น ซึ่งทำให้ที่นี่ค่อนข้างเงียบสงบแม้ในช่วงฤดูร้อน ในช่วงนอกฤดูท่องเที่ยว คุณมักจะมีชายหาดเป็นของตัวเอง ยกเว้นนักโต้คลื่นไม่กี่คนที่กล้าหาญในทะเลไอริชที่หนาวเย็นตลอดทั้งปี - แม้ว่าในฤดูร้อนน้ำจะมีสีฟ้าที่ไม่เหมือนทะเลไอริช ซึ่งมีการเปรียบเทียบกับทะเลแคริบเบียน นำปิกนิกไปด้วย เพราะไม่มีที่ซื้ออาหารและเครื่องดื่ม (และไม่มีห้องน้ำด้วย) ชายหาดใกล้เคียง Marloes Sands ซึ่งเป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง Snow White and the Huntsman ในปี 2011 ก็อยู่ในที่ห่างไกลเช่นกัน และยังแนะนำอย่างยิ่ง

ชายทะเลของอังกฤษมักถูกล้อเลียนด้วยแนวคิดเรื่องเสื้อกันลมบนชายหาดแบล็กพูล อุทยานแห่งชาติเพมโบรคเชียร์เต็มไปด้วยชายหาดที่ขัดกับรูปแบบเดิมๆ ไม่มีอะไรจะเทียบได้กับอ่าวบาราฟันเดิล หลังจากเดินทอดน่องไปตามทุ่งนาและหน้าผาเป็นเวลา 20 นาที คุณก็จะพบกับอ่าวที่สวยงามแห่งนี้เป็นครั้งแรก การเดินนั้นไม่ยากเป็นพิเศษ แต่การมีอยู่ของชายหาดแห่งนี้ทำให้ชายหาดแห่งนี้ไม่พลุกพล่าน และภายในบริเวณที่กว้างใหญ่ของชายหาดแห่งนี้ คุณแทบจะรับประกันได้เลยว่าคุณจะได้พบสถานที่เงียบสงบ คำเตือนหนึ่งข้อ แม้ว่าจะดูเป็นเขตร้อน แต่โปรดจำไว้ว่าที่นี่คือเวลส์ และอุณหภูมิของน้ำก็ไม่อบอุ่นเลย #ชายหาด #เวลส์ #เพมโบรคเชียร์

📍ที่อยู่: โบสถ์เซนต์โกวาน ชายฝั่งเพมโบรคเชียร์มีทัศนียภาพที่สวยงามมาก มีสิ่งให้ชมมากมาย แต่กว้างใหญ่ไพศาล และไม่มีเวลาเพียงพอที่จะชมสถานที่ที่ควรไปทั้งหมด ฉันจะกลับมาอีกแน่นอน และจุดต่อไปที่จะไปคือหม้อต้มแม่มด ซึ่งฉันได้ยินรีวิวเชิงบวกมากมาย สำหรับใครก็ตามที่ต้องการไปโบสถ์เซนต์โกวาน ไม่มีค่าเข้าฟรี ที่จอดรถฟรีเช่นกัน เพียงนำเสื้อผ้ามาเพิ่ม (แจ็คเก็ตหรือเสื้อกันลม) เนื่องจากสภาพอากาศอาจเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว เราโชคดีที่ได้ไปเยี่ยมชมสถานที่แห่งนี้ในวันที่อากาศอบอุ่นและมีแดด และต้องระวังขั้นบันไดที่ลงด้วย😏 เกือบทำฉันตก 😅#สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ #เพมโบรคเชียร์ #เวลส์

กำลังมองหาเส้นทางเดินป่าริมชายฝั่งที่สวยงามและจะทำให้คุณตะลึงใช่หรือไม่? ไม่ต้องมองหาที่ไหนไกลไปกว่าเส้นทาง Pembrokeshire Coast Path National Trail ในเวลส์! เส้นทางยาว 186 ไมล์นี้มีทัศนียภาพชายฝั่งที่สวยงามตระการตาที่สุดในโลก โดยมีหน้าผาสูงชัน ชายหาดทราย และเมืองริมทะเลอันมีเสน่ห์ เส้นทางยอดนิยมเส้นทางหนึ่งคือการเดินป่า 5 วันจากเซนต์ด็อกมาลส์ไปยังแอมโรธ เส้นทางนี้ครอบคลุมระยะทาง 60 ไมล์ของเส้นทางและนำคุณผ่านส่วนที่งดงามที่สุดบางส่วนของเพมโบรคเชียร์ คุณจะเริ่มต้นที่หมู่บ้านเซนต์ด็อกมาลส์อันมีเสน่ห์ ซึ่งคุณสามารถเยี่ยมชมซากปรักหักพังของอารามในศตวรรษที่ 12 ก่อนออกเดินทาง ขณะที่คุณเดินไปตามชายฝั่ง คุณจะผ่านหมู่บ้านชาวประมงที่เงียบสงบ เช่น นิวพอร์ตและซอลวา ซึ่งคุณสามารถแวะรับประทานอาหารหรือเครื่องดื่มเย็นๆ ได้ นอกจากนี้ คุณยังมีโอกาสสำรวจชายหาดที่สวยงามของเพมโบรคเชียร์ รวมถึงอ่าวไวท์แซนด์และอ่าวบาราฟันเดิล จุดเด่นของเส้นทางนี้คือช่วงระหว่างเซนต์เดวิดและซอลวา ซึ่งมีทัศนียภาพชายฝั่งทะเลที่งดงามที่สุดแห่งหนึ่งในสหราชอาณาจักร คุณจะได้เดินไปตามหน้าผาสูงตระหง่าน โดยมีคลื่นทะเลซัดสาดอยู่เบื้องล่าง และผ่านโบสถ์เซนต์นอนส์ที่มีชื่อเสียง ซึ่งเป็นซากปรักหักพังจากศตวรรษที่ 6 ที่กล่าวกันว่าเป็นบ้านเกิดของเซนต์เดวิด นักบุญอุปถัมภ์ของเวลส์ ในตอนท้ายของแต่ละวัน คุณสามารถพักผ่อนใน B&B หรือโรงแรมอันแสนสบายแห่งใดแห่งหนึ่งตามเส้นทาง ซึ่งคุณสามารถเพลิดเพลินกับอาหารอุ่นๆ และเตียงนอนที่แสนสบายก่อนจะออกเดินทางผจญภัยครั้งต่อไป ดังนั้น หากคุณกำลังมองหาเส้นทางเดินป่าริมชายฝั่งที่จะทำให้คุณตะลึง Pembrokeshire Coast Path National Trail คือจุดหมายปลายทางที่สมบูรณ์แบบ ด้วยทิวทัศน์ที่สวยงาม หมู่บ้านที่มีเสน่ห์ และที่พักที่สะดวกสบาย นี่คือประสบการณ์ที่คุณจะไม่มีวันลืม!

มันไม่ได้ซ่อนตัวอยู่จริง ๆ... แต่ก็ไม่ได้เป็นที่รู้จักมากนัก และความงดงามของมันก็น่าทึ่ง! แม้จะปีนขึ้นเนินเล็กน้อยแล้วลงบันไดชัน ๆ ไปจนถึงที่นี่ คุณอาจไม่ค่อยเห็นคนมาเที่ยวสวรรค์น้อย ๆ ของเวลส์แห่งนี้มากนัก แต่รับรองว่าคุ้มค่าแก่การเดิน! นอนอาบแดดบนผืนทรายนุ่ม ๆ ฉ่ำ ๆ พายเรือเล่น หรือสำรวจป่าโดยรอบ Barafundle คืออัญมณีแห่งเวลส์ตะวันตก! #staycation #wales #pembrokeshire #uk #beach