เฟรนด์ลี่ ดีเอช แนสซองซ์ โฮเทล บาย มินดรัม กรุ๊ป

นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกโกรธโรงแรมขนาดนี้ หลังจากเดินทางมา 7-8 ชั่วโมง ฉันมาถึงโรงแรมตอน 5 ทุ่มกว่าๆ ผู้ชายหน้าตาเฉยๆ สวมแว่นตาพาเราไปที่ทางเข้าอีกทางหนึ่ง ซึ่งเป็นส่วนที่อยู่ติดกันของโรงแรม ฉันรู้สึกไม่ดีตั้งแต่ก้าวเข้าไปในลิฟต์ และแน่นอนว่าห้องพักในส่วนนี้เก่าและเล็ก โซลเข้าสู่ช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงแล้ว และในห้องก็หนาวมาก ฉันพยายามเปิดเครื่องปรับอากาศอยู่พักใหญ่ แต่มีแต่ลมเย็นออกมา เพราะรีโมตไม่มีภาษาอังกฤษ ฉันต้องถ่ายรูปไปให้ Google Translate แปลถึงได้รู้ว่าที่ผนังเป็นแค่พัดลมธรรมดา แสดงว่าห้องน่าจะมีเครื่องทำความร้อนใต้พื้น แต่ไม่ได้เปิดให้ห้องอุ่นก่อนที่เราจะเข้ามา ฉันก็ไม่รู้ว่าควรปรับอุณหภูมิเท่าไหร่ถึงจะเหมาะสม ต้องลองผิดลองถูกเอง ไม่มีคำแนะนำเลยสักนิดเดียว เหมือนพวกเขาคิดว่าทุกคนเกิดมาก็รู้เรื่องพวกนี้อยู่แล้ว จากนั้นฉันก็พบว่าในห้องน้ำไม่มีผ้าเช็ดตัวหรือผ้าเช็ดมือเลยแม้แต่ผืนเดียว ฉันโทรไปที่แผนกต้อนรับ พยายามสื่อสารเป็นภาษาอังกฤษ ชายคนนั้นที่พูดภาษาอังกฤษคล่องแคล่วกลับบอกว่าเขาไม่เข้าใจภาษาอังกฤษ และบอกให้ฉันไปที่แผนกต้อนรับ – นี่เป็นครั้งแรกในรอบ 20 ปีที่ฉันเดินทางไปทั่วโลกที่เจอเหตุการณ์ที่ว่าแขกต้องไปแก้ปัญหาที่แผนกต้อนรับเอง ทั้งๆ ที่มีปัญหาในห้องพัก แม้ภาษาอังกฤษของฉันจะไม่สมบูรณ์แบบ แต่การกระทำที่ถูกต้องและมีความรับผิดชอบของโรงแรมไม่ใช่การส่งพนักงานมาสื่อสารและตรวจสอบเหรอ? ดึกแล้ว ฉันต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าอีกครั้ง เดินออกไปที่อาคารอีกหลังเพื่อแสดงข้อความภาษาเกาหลีที่แปลด้วย Google Translate เพื่อขอผ้าเช็ดตัวและผ้าเช็ดมือ แล้วนำกลับไปที่ห้องเอง ฉันรู้สึกถูกปฏิบัติอย่างหยาบคายมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อฉันเห็นรูปถ่ายมากมายบนผนังแผนกต้อนรับของชายคนนี้ที่ดูเฉยเมยกับแขกชาวยุโรปและอเมริกันหลายคนอย่างมีความสุข – เยี่ยมมาก เขาไม่เข้าใจภาษาอังกฤษ แสดงว่าเขาสื่อสารกับแขกชาวยุโรปและอเมริกันเหล่านั้นด้วย “รอยยิ้ม” ซึ่งเป็นภาษาสากลของมนุษย์สินะ หลังจากนั้นฉันก็ป่วยไปสามวัน มีไข้ต่ำๆ ไอ ลุกจากเตียงไม่ได้ แต่ห้องน้ำในห้องพักไม่มีเครื่องทำความร้อนใต้พื้น จึงหนาวมาก ฉันต้องเตรียมใจทุกครั้งที่เข้าห้องน้ำ ฉันเสียใจมากที่เชื่อคำแนะนำของ Tripadvisor (ตอนนี้ฉันเริ่มสงสัยในความน่าเชื่อถือของมันแล้ว) และไม่เข้าใจว่าทำไมโรงแรมนี้ถึงติดอันดับ Top 10 ได้ ห้องพักไม่ดีเท่าไหร่ยังพอทน แต่ทัศนคติที่ปฏิบัติต่อแขกนั้นไม่สบายใจพอๆ กับการเจ็บป่วย โชคดีที่ฉันได้พบกับแม่บ้านชาวจีนคนหนึ่ง หลังจากที่เธอรู้ว่าเราป่วยและไม่สามารถให้เธอทำความสะอาดห้องทุกวันได้ เธอก็ช่วยเราทิ้งขยะ และนำผ้าเช็ดตัว ผ้าเช็ดมือ และน้ำดื่มบรรจุขวดมาให้เราหลายชุด พร้อมบอกว่าสามารถวางขยะไว้หน้าห้องได้ แล้วเธอจะเก็บไป ดาว 2 ดวงที่ฉันให้ในส่วนของ “สภาพแวดล้อมและการบริการ” มี 1 ดวงเป็นของแม่บ้านคนนี้ ฉันคิดว่าคำวิจารณ์ที่ดีทั้งหมดน่าจะมาจากแขกที่พักในอาคารหลัก ส่วนของเรานั้นเก็บเสียงแย่มาก ตอนตี 5 เด็กชายชาวยุโรปข้างห้องนั่งโทรศัพท์ที่บันได เสียงชัดเจนเหมือนเขานั่งอยู่ในห้องของฉัน ถ้าไม่ใช่เพราะวันสุดท้ายฉันพอจะออกไปข้างนอกและได้เห็นความสวยงามของฤดูใบไม้ร่วงที่โซล การเดินทางครั้งนี้คงเป็นฝันร้ายล้วนๆ นี่คือรูปถ่ายของผ้าเช็ดตัวและผ้าเช็ดมือ ดูขอบที่หลุดลุ่ยแล้วจะรู้ว่ามันเก่าและสมควรถูกทิ้งแค่ไหน เป็นแบบนี้ทุกผืน ทุกผืนเลย! นอกจากนี้ อย่าหลงกลกับอาหารเช้าฟรีที่ให้บริการ ไม่อร่อย และมีตัวเลือกน้อยจนไม่มีทางเลือกอื่นเลย นี่คือทั้งหมดที่ฉันอยากจะเขียน และมันคุ้มค่ากับการเขียนมากมายขนาดนี้เพื่อเป็นข้อมูลอ้างอิงสำหรับผู้มาภายหลัง

ห้องพักดีเลย ทำเลที่ตั้งโรงแรมก็ดีมาก ไม่ไกลจากสถานีรถไฟฟ้าและป้ายรถเมล์ เดินแค่ประมาณ 5 นาทีก็ถึง เจ้าของโรงแรมใจดีและเป็นกันเองมาก เรามาถึงโรงแรมประมาณ 9 โมงเช้า ซึ่งเช้ากว่าเวลาเช็คอิน เจ้าของบอกว่าห้องกำลังทำความสะอาดอยู่ แต่เราสามารถเช็คอินก่อนเวลาได้ และยังให้ฝากกระเป๋าเดินทางฟรีอีกด้วย พอเรากลับมาตอนเที่ยง กระเป๋าเดินทางก็ถูกนำไปไว้ในห้องพักให้เรียบร้อยแล้ว ถือว่าใส่ใจลูกค้าดีมาก ❤️ ส่วนอาหารเช้าก็ดีเช่นกัน เรียบง่ายแต่มีประโยชน์ มีทั้งผัก ข้าวผัด เฟรนช์ฟรายส์ นม ไข่ ขนมปัง และอื่น ๆ ถือเป็นอาหารเช้าแบบตะวันตกที่น่าพอใจ