Bij aankomst eigenlijk al direct vrij teleurgesteld door de eerste indruk. Een wat vroeger waarschijnlijk een wit met blauwe gevel was maar nu duidelijk in verval geraakt, het wit van de gevel was eigenlijk liever blauw geweest en van het blauw van de deur en scheve garagepoort kon men ook zeggen dat het zich wit voelde. Afgezien van een klein naambordje liet niets blijken dat we aan het juiste adres waren. Parkingmodaliteiten waren er ook zeker niet op overschot. Vrij parkeren in de (smalle) straat, wat er eigenlijk op neerkwam dat een wandeling zich aanbood. Onder de belofte van vrij gebruik van jacuzzi, binnenzwembad en nog enkele faciliteiten keken we alvast een en ander door de vingers. De kamer bood aanvankelijk een propere en vrij frisse indruk. Ontbijt op de kamer kwam er op neer dat er 4 (vier) sneden toastbrood in plasticfolie ingepakt in het ijskastje stonden, zelf te toasten. Beleggen met elk 1 chocopasta of elk 1 confituurtje. Keuze uit koffie of thee (elk 2). Geen bordje of niks om de toast voor te bereiden. De volgende morgen uit bed gebeld door de gastheer met de dringende vraag de auto te verplaatsen op straffe van boete door de politie. Geen verdere uitleg. We hadden twee city-pass voor gratis gebruik van het openbaar vervoer wat op zich onberispelijk is in Frankrijk. Toch maar de auto genomen naar het centrum vanwege ongerustheid om de auto te laten staan. De dag doorgebracht in Lille. Zeer mooi en veel te beleven. Terug naar huis met veel moeite door een probleem bij de check-out van de ondergrondse parking. We kijken uit naar een relax in de jacuzzi en zwembad. Terug lang zoeken naar parkeerplaats. Bij aankomst hing een rood ballonnetje met een hartje aan de toegangsdeur naar de faciliteiten. Wat voor mij zoveel betekend als ‘dit is hier privé!’ En dan was voor mij de maat vol. Direct alles ingepakt en naar huis toe. Één van de slechtste verblijven ooit. Nooit zien ze mij hier terug en ik hoop mensen die dit willen boeken van fouten te behoeden. DIT IS NIKS!
แปล
